The Billionaire's Sin

C16

Marahang tinulak ni Kraige ang kulay itim na folder papunta sa gitna ng parisukat na lamesa. Iniunat ko ang aking kamay para kunin 'to. Hindi ko pa man din 'yon nabubuklat ay nagsalita na siya kaagad. "I want him dead," he declared, his deep-panned voice are covered and guarded by extreme anger.

With the folder on my hand. I stood up. My feet are already oving away from his study when I heard him cleared his throat, making me stop just before I reach the door. "Ayaw kong sikatan na siya ng araw bukas, Esquivar dela Torre," dagdag nito. Sa paglingon ko rito'y nakawala na sa 'king labi ang isang determinadong ngising pasimpleng sinasabi na hindi ko siya bibiguin.

"Esquivar." Stilled after hearing her chirping-sweet voice, Ruth came to me wearing her white fencing uniform, the one that Rapscallion soon-to-be pawns and femme fatale girls on training use. "Kakatapos lang ng fencing match ko at nanalo ako! " She announce excitedly. My forehead knotted and the changes in my facial expression taken her aback, making the triumph arc on her lips to straighten.

From my face, her eyes travel downs

to my hand and stays there or a while as if she's trying to get herself familiarize with the black folder that I'm holding. "New mission? Gaano ka katagal mawawala, Esquivar?" pang-uusisa niya. Her questions flickered a memory of us. Ruth has always been like this, a curious cat. If I find it cute of her before, it irritates me now.

Nag-iwas ako nang tingin sa babaeng kaharap at lalampasan na 'to nang bigla siyang humawak sa 'king braso para patigilan ako. Gamit ang nagmamakaawang mga mata ay sinalubong niya ang iritasyon ko, "Please, Esquivar..." aniya. "This isn't you—"

"Touch me again and I'll break your hands, Ruth." Pabalang kong binawi mula rito ang aking braso at nagpatuloy na sa paglalakad papunta sa extension ng Rapscallion.

Pagkaliwa sa hallway bago ang aking quarter ay isang pinto papunta sa tunnel na kapag dire-diretsong nilakad ay mararating ang gunnery ng Rapscallion. Sa dulo ng tunnel, makikita ang isang titanium door na ang mabubuksan lamang sa pamamagitan ng biometric namin ni Ryu at ng mga Artazer.

Ilang hakbang pagpasok sa loob ng gunnery ay awtomatik na sumarang muli ang titanium door at sa bawat paghakbang ko paglayo roon ay ang muling pagka-activate ng laser beam.

Marahan akong bumuntong-hininga. Bago kunin ang baril na gagamitin. Binuksan ko muna ang folder na galing kay Kraige para malaman kung sino ang target ko at ano ang schedule nito. Gano'n na lang ang naging paglaki ng aking mga mata matapos kong mamukhaan ang lalaking nasa picture.

Hindi ko siya makakalimutan. Impossible.

Muli kong sinarado ang folder at inilapag sa nag-iisang lamesang makikita sa loob ng gunnery. Itinaas ko ang kanang kamay at hinawi ang mahabang manggas ng suot na damit para makapag-set ng alarm sa 'king wrist-watch.

Apat na oras pa bago mag-uwian ang anak niyang personal nitong sinusundo. Tingin ko'y alam ko na kung paano ko tatapusin ang trabahong ipinagagawa ni Kraige.

Habang itina-type ko ang code sa vault case kung nasaan nakatago ang iba't ibang sniper at matataas na kalibre ng mga baril. Bumukas ang titanium door. Agad na namatay ang mga laser beam at nakapamulsang pumasok doon si Kylué.

"What are you doing here?"

"Got a new mission? Thought you'll stay longer, Ivar." Tuluyan ko nang hinala ang case ng sniper mula sa vault, isinarado ang pinto non saka lumakad palapit sa lamesa kung nasaan na ngayon si Kylué at pinatong 'to roon.

"Sire..." he called, more on he flirts.

Distracted by the way his eyes watches me as I check each part of my sniper gun, I put down the sniperscope and close the case before I look straight to his eyes. "More of a play thing than mission. Mabilis lang 'to." My hand unconsciously reaches for his nape.

"Now, if you may leave me." He chuckled and nodded his head. He's on the act of leaving peacefully when I felt him stop, bothered, I glances to the spot where he got nailed.

"Ivar?" he asked, his back remains facing me as he did not turn.

"Mmm?"

"Are you really over her or you're just mad?" pang-uusisa nitong nagpalaglag sa 'king panga. Humarap na sa akin si Kylué. Ang labis na kaseryosohan sa mga mata nito'y nag-udyok sa 'kin na usisain din 'to pabalik ngunit nauna nang bumuka ang kaniyang labi. "On the second thought, I don't wanna know." Kylué exhales. He smiled to me before he left but unlike the usual, it didn't reach his eyes.

Paano niya nalaman ang tungkol sa 'min ni Ruth? Sinabi kaya ng babaeng 'yon kay Kylué yung tungkol sa 'min?

The question he uttered left me dumbfounded.

When we're terribly mad at that someone we love, do we really get sick and over of them or we tend to forgot the feeling of loving them for we're blinded by the opposite feeling of it? I don't know anymore.

I shook my head to distract myself from that senseless thought. I breathe out and peep to the sniperscope. Gano'n pa rin. Hindi pa rin lumalabas ang lalaking target ko mula sa nakaparada niyang kotse sa tapat ng gate ng school kung saan nag-aaral ang anak nito.

Habang nakatingin pa rin sa scope. Swinipe ko ang smart watch na suot para sagutin ang incoming call na hindi ko pa alam kung sino.

"Ivar, huwag mong papatayin si Riel sa harap ng anak niya!" bungad ng boses ni Kylué. Bago ko pa matanong sa kaniya kung bakit ay nakita ko na ang pagbukas ng pinto ng kotse nito at ang paglabas niya. "Esquivar, naririnig mo ba—" I took the earpice of my ear so I could no longer hear Kylué anymore.

Aiming for Riel's head, I felt my finger shaking as I pull the sniper's trigger. Gano'n na lang ang naging panlalaki ng mga mata ko matapos kong makita mula sa scope na ang anak ni Riel ang natamaan ng unang bala ng sniper na pinakawalan ko. Mabilis na nangyari ang lahat—hindi ko sinasadya. Kahit na gulat pa rin ako sa mga nangyari. Muli akong sumilip sa sniperscope, ikinasa 'to at muling tinarget si Riel na nanghihingi ng tulong sa mga taong nakapaligid sa kanila ng walang buhay nitong anak.

I breathe deeply and for the second time, I pull the trigger.

Nang makumpirmang patay na ang target. Sinarado ko ang bintana ng hotel room na tinutuluyan magin ang kurtina saka isa-isang kinalas ang iba't ibang parte ng sniper saka 'to binalik sa case.

"Esquivar!" Balot na balot na nang prustrasyon ang boses ni Kylué nang marinig ko 'tong muli pagkatapos kong isuot ang earpiece.

"Esquivar..."

"I'm done here. I'll be back in Rapscallion Main House after an hour—"

"I-Iyong bata?" natigilan ako sa paglalagay ng case sa dala kong maleta matapos kong marinig ang pag-aalala at takot sa boses niya. "Nakita niya bang mabaril ang Papa niya sa harap niya mismo, Ivar?" wala sa sarili akong napatingin sa nakasarado ng bintana.

"Pinatay ko rin 'yon anak ng target." Pagkasabi ko non ay bigla nang nawala si Kylué sa kabilang linya.