Chapter 25

1780 Words

BIGLANG TUMIGIL ang sasakyan kaya naimulat ko ang aking mga mata. Binaling ko ang tingin sa harap at nakita ko kung gaano kahaba ang trapiko. I suddenly miss this; the heavy traffic, the pollution, and the busy night of the city. Hindi ko tuloy mapigilan ang sarili kong mapangiti dahil sa tuwa. It's a bittersweet feeling. I miss this kind of life but I felt empty, something is missing and I had no idea what it is. I'm struck with a lightning of pain as I look at the night sky. The stars are hiding in the dark clouds, so is the moon. "You're crying, Morana," Omisha said in a soft voice. Agad na hinawakan ko ang aking pisngi. Natawa na lang ako nang maramdaman kong basa ito ng luha. Inabot ko ang tissue box na nasa taas ng compartment at kumuha ng tatlong piraso saka nilukot bago ipahid

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD