Break me Silently

Kabanata 10

Until i got to the room i was still very surprised especially when he last said that i did not fully understand.

Ano ang ikinaswerte ko at kailangan kong mag ingat? Ganoon din ang sinabi sa akin mismo ni atom ng nakaraan! Para akong nangilabot pero hindi literal na takot kundi pagtataka lamang ng sobra.

Inalis ko iyon sa isipan ko at nag-ayos na lang ng sarili. Kaninang pagpasok ko ng mansyon ay busy na ang lahat sa pag-aayos at may iba nang bisita ang nasa labas. Halos ang mga bisita ay ka batch nina adam at kaedad nila mama. Nahiya ako sa presensya ko kaya mabilis akong umakyat.

Ngunit hindi ko pa nakikita si adam sa taas at wala pa rin ang kotse niya. Mamayang seven ang simula ang party ayon sa sinabi ni mommy. Si mommy ay kasalukuyang tumutulong na ngayon sa mga pag-aayos at ako heto kakarating lang at wala pang nauumpisahang tulong sa ina at mga katulong.

Bawal ang hindi ako tumulong dahil nakikitira lang ako at baka mainis pa sa akin si adam na ayaw kong mangyare dahil kaarawan niya ngayon.

July 17. Adam's birthday.

Kung si adam iyong bata noon ay nakikilala niya pa kaya ako? Pero paanong siya gayong sobra ang galit niya sa akin. Sobrang gulo na ng isipan ko dumagdag pa ito.

Pagkatapos kong ilagay ang transparent lace mask ko ay lumabas na ako ng kwarto. Hindi na ako magsasayang pa ng oras dahil kanina pa ako hinihintay ni mommy. Hindi namin kailangang tumulong dahil kaya naman ito ng mga maid at designers pero nagpumilit kami ni mommy dahil nakakahiya kung makiparty kami na hindi naman kami related sa mga deverell at tanging kay tita lang.

Ang sinuot ko ay ang white utility pleated waist shirt dress ko na longsleeve na iniregalo sa akin noong isang araw ni tita at pinaresan ng luma kong sandal. Itinirintas ko lang din ang buhok ko at naglagay ng pulbo at lip gloss. I know its too cheap but i didn't care anymore, ito lang naman kasi ang meron ako. Mabuti sana kung mayaman ako tulad ng dati ay maglalagay ako ng mamahaling make up at suot kagaya ng iba na nandito ngayon.

Pagbaba ko ay nakita ko ang iilang kaklase nina adam. I hurriedly get myself out of there and go to the kitchen. Doon ay nakita ko sina mommy na nag-aayos ng mga utensils and plates.

Tinulungan ko nga ang mommy hanggang sa naayos na ang lahat ng aayusin. Ngunit hindi nakaalis sa paningin ni mama ang mask ko.

Sinabi ko na lang na may makakilala sa akin kaya nagmask ako. Tinanggap niya naman ang eksplanasyon ko.

"Nandito na po ba si adam?" Tanong ko sa ina.

Nginitian niya ako at tinanguan. Sabay naming sinalubong ang tiya at tiyo sa sala kung saan maraming tao. Nagsimula na din ang party. Sina tita ang nag anunsyo sa gitna at kasama si adam na busangot lang ang mukha.

Mukhang ayaw niya ng ganitong party at napilitan lang. Kung ako ay masaya ako dahil ito ang simbolong hindi ka kinalimutan ng pamilya mo at sa ganitong bagay ay ipinapakita nilang mahalaga ka.

I smiled bitterly.

Pagkatapos ng announcement ay nagsimula kaming kumain at magkuwentuhan. I want to greet adam but i can't find him. Siguro mamaya na lang kapag nakita ko siya.

I stood up in the chair and told my aunt that i'll just ventilate outside first. I walk quickly in the middle of crowd. Some of them are looking at me.

And i knew none of them. I was stunned as i walked.

I missed our bond with my family so much. I missed my birthday party's before when i'm still young and my dad still with us.

I got out of the mansion and i got to the garden.

I was about to cry because of a sudden emotion when i got bumped on someone chest. I quickly stepped back away. When i saw who it was, almost all my blood went up to my head.

"I-im sorry.. adam... hindi ko sinasadya."

Ang sarap sapakin ng sarili ko!

He just look at me without emotion in his eyes but i know he's now fuming mad. Napalunok ako.

"Next time don't be a stupid—"

Biglang may pumagitna sa amin at itinago ako nito sa likod niya. As if he can protect me from adam harsh word.

"What the f**k?!" Inis na mura ni adam at agad na kwenelyohan ang lalake.

There is no other people here except us. We are on the side of garden that no light. Natatamaan lang kami ng kaunting ilaw galing sa swimming pool.

"Whoa! Dude, kalma. Can you lowered your temper just for this day? Goddamn, it's just an accident—"

I recognized his voice.

"She's f*****g stupid, kill!"

He slowly removed his hand from forest and he arranged himself.

Its my fault again! Nagsimula nanaman sa akin! Napaluha na ako. "I'm so sorry.. kasalanan ko."

Their eyes darted at me. Forest clinched his jaw and his gaze softened. Adam just looked away.

"This party sucks me up and now you are ruining my mood!" He yelled hard without looking at me.

I'm really, really sorry...

Nanlamig ako at tuluyan nang sinisisi ang sarili sa isip.

Bumalik ang atensyon ni forest kay adam. Forest approach closer to adam and they talked something that made adam lightened up a bit.

I bit my lower lip not to sob.

"f**k this!"

He glared his bloodshot eyes at me before leaving us.

Palagi na lang ganito! Bakit ka ba ganiyan isab?! Hindi mo ba talaga mapipigilan ang mga ganito! Palagi ka na lang ba maninira? Nakakasawa ka na isab! Hindi na dapat ganito eh!

Tuloy tuloy na ang luha ko sa paghulog at kahit na anong pigil ko ay wala patuloy pa rin.

"Come with me." Forest reached for my hand and pulled me to go somewhere.

Nakarating kami sa loob ng mansyon at sa gitna ng maraming tao.

He is pulling me but suddenly someone pulled me out which is why i was released from his hand. Muntik na akong sumigaw kung hindi lang nito natakpan ang bibig ko.

My heart skipped a bit when the man who pulled me suddenly whispered in my ear.

"I'm borrowing you.. but if you want to be with me too. Then i'll borrow you forever."

There he is again with his words.

Hinila niya ako pabagsak sa dibdib niya at ang resulta ay napayakap ako sa dibdib niyang matigas. Naamoy ko ang mamahaling pabango sa kaniya.

The perfume he always use and the perfume that's suited him so good.

He muttered something but i didn't hear it. He held my hand and pulled me somewhere to go. Maraming tao kaya hindi ko makita ang daan lalo na at nakapatay ang ilaw at ang disco light lang ang nakabukas at mga maliliit na ilaw sa gilid na sakto lang ang dalang liwanag.

Sunod kong nadatnan ay paakyat na kami ng hagdan habang hila hila niya pa rin ako. Marahas ang pagkakahila niya sa akin kaya napapatakbo ako at muntik pang matapilok. Para kaming hinahabol ng aso sa lagay namin ngayon.

Parang gusto kong bumitaw sa pagkahawak niya sa kamay ko ngunit mahigpit niya iyong hinahawakan at ang laki ng palad niya na alam mong hindi ka makakawala ng basta basta.

I adjusted my mask. It might fall especially i didn't fix its hook to my ear.

We reached second floor. Ang second floor na sa gilid lang din ang ilaw na nakabukas at madilim masyado na hindi ko makita ang sulok. Finally, we walked slowly when we reached a door.

My breath loosen up. Ano bang problema ng lalaking ito?!

"A—" but before i can react he pulled me violently into the door that he had already opened!

Tumilapon ako sa malambot at amoy lalakeng kama sa rahas ng pagkakahila niya. Tuluyan na ngang natanggal ang mask ko. I hurried myself to stand up and quickly put my mask on again.

Nilibot ko ang tingin sa medyo madilim na silid. Sa may malaking butas na may nakatahip na puting kurtina na papuntang veranda ay pumapasok doon ang liwanag ng buwan. Kung wala ito ay siguradong sobrang dilim ng silid at walang tsansang makikita mo ang paligid.

Saang silid kami pumasok? Ang kama ay king size bed at ang silid ay napakaluwag at amoy pabango ng lalaki! Pabangong nakakaakit at may halong mint na bango ng lalake!

Ay jusko!

"B-bakit mo ako d-dinala sa silid na 'to?"

Humakbang ako paatras nang naiiyak ngunit dumoble ang kaba ko nang bumangga ako sa isang mainit at malapad na bagay sa likuran ko. Ang pinakalala ay naramdaman ko ang kung anong bukol sa banda ng baywang ko na ayaw kong malaman at sabihin kung ano iyon.

I was about to run away from where i was standing when he suddenly grabbed my waist to stop me to let go. Itinukod niya ang baba niya sa balikat ko.

"Baby, why are you so beautiful tonight?"

Naramdaman ko ang tinding init sa katawan ko. Hindi ko siya maintindihan! Paiba iba ang mood niya! Minsan galit tapos minsan ganito! Nakakagulo ng buhok!

I don't like him to be like this!

I swallowed hard as i closed my eyes emphatically. I shrank my stomach and slowly put my hand on his arm around my waist to remove it but he quickly turned me to him.

Napapikit ako at sisigaw na sana ako sa kaba nang naramdaman ko ang sariling mahuhulog pero mabilis niyang nasalo ulit ang baywang ko. Napakapit ako sa leeg niya bilang suporta.

He cursed under his breath.

Ramdam ko ang paghalo ng init ng katawan namin na mas lalong nagpainit sa pagitan naming dalawa.

I jump a little and closed my eyes tightly when i felt his index finger gently touch my cheek and he slowly wiped away my tears. Mas lalo kong naramdaman ang init.

His touches are something i can't stop.

"You're beautiful even if you cry."

I slowly opened my eyes and saw the handsome face of him taht was hit by the moon.. His face lighten more and his gray eyes were even more visible.

What's with that eyes? I wan't to know what is hiding in there.

Parang gusto kong sampalin ang sarili para magising pero hindi ko magawang pigilan dahil nadadala ako sa kaniya. Bakit ba ang gwapo, gwapo niya?

When he blinked his eyes seemed to slow and shine. Dumipena din ang haba ng pilik mata niya. Sa tingin ko ay hindi ko pagsasawaang pagsilayan ang mukha na ito. Mas lalo kong nararamdaman ang sarap ssa pakiramdaman habang tumatagal ang aming titigan.

Suddenly my eyes roll down to his lips. Its so red and wet, its f*****g attractive. Napalunok ako ng ilang beses.

His jaw clinched and his adams apple move harshly. He bowed and caught my gaze. I bit my lower lip.

"You want to kiss me?"

Nagising ako sa sinabi niyang iyon at ngayon ko lang din nalaman na nakapulupot na pala ang braso ko sa leeg niya at ilang dipa na lang ay maghahalikan na kami! I can feel too our heavy breath exchanging!

Nakapulupot na rin ang kamay niya sa baywang ko!

I blushed and push him away from me. Nakawala naman agad ako. Umatras ako palayo sa kaniya pero nauntog ang likod ng binti ko sa paanan ng kama niya. Paabante din siya palapit sa akin.

I am cornered again!

I swallowed harshly.

Ilang kislap ko lang ay nasa ibabaw ko na siya at tuluyan na akong nakahiga. Mabilis ang naging paghinga ko. Taas baba ang dibdib ko.

His expression turned soft.

I shouldn't feel this kind of feeling. I shouldn't feel this into him. Coz i know he'll just broke my heart jut like adtuan did. All the man are the same.

I should fell hatred into him and not this. I should stay away from him because he is a monster. A monster who can make you fall with only his touch, voice and everything to him.

But.. i cannot help to feel this...

What's with you? Why are you doing this to me? Paano mo napapasunod ang katawan ko? Hindi naman ako sa'yo. I want to cry. I shouldn't be like this!

His index finger brushed up against my chin, lifting my chin.

Stop touching me you are feeling me annoyed!

He leaned closer to me that made me hold my breath.

"What are you doing to me?"

Did i heared it right? Iyan din ang tanong ko sa sarili ko. Dinadala mo nanaman ba ako sa mga salita mo? Stop please coz i can't anymore.

Don't make me feel i can't conrol my self.

I will never be yours.

With my eyes close i felt his hot breath on my lips and before i knew, he already planted me a kiss. His kiss is like a feather that teasing me and making me to float.

I slowly opened my eyes and i saw his eyes full of emotion. Nagpaubaya na nga ako.

Gusto kong kumawala sa pwesto ko ngayon pero bakit hindi ko kaya?

Muli niya akong hinalikan sa labi at mapupusok na halik na iyon. Hinayaan ko siyang halikan ako dahil sa nararamdaman kong kaysarap. I felt something in my stomach too.

Ano ba 'tong nadarama ko?

Bumitaw siya sa paghalik na nagpabitin sa akin. Tumaas ang gilid ng labi niya.

"Its good to know that you already like my kisses."

I promised myself its just for now!

He then kissed me again and now his tounge twisted inside my mouth and lick every corner of my mouth that made me moan softly.

Hawak niya na ang batok ko at dinidiin ako sa kaniya. I memorized his lips rhythm so i kiss him back. But he stopped when he noticed that.

"You really want this now, huh."

Maybe i am.

Pumasok ang isang niyang kamay sa loob ng dress ko at bumibigat bawat paghinga ko nang pataas ang hagod niya sa akin. When he reached my chest he immediately cupped it and brushed my n****e.

I moan all over again.

He suck my mouth again to hide my moan and increase the heat i am feeling. Its so much pleasure i am feeling right now that i can't stop myself anymore.

"I am going to punish you now for not returning my stick." He muttered between our kisses.

I remembered the lollipop. So that's why he brought me here? Para parusahan ako sa stick na 'yon? Its just an stick para umabot sa ganito ang parusa niya!

Now that i know, he is really a monster..

Ilang tagal pa ng halikan at hagod sa dibdib ko ay mas lalo lang akong nag-iinit na kahit ang sarili ko ay hindi ko na macontrol. And my hand is now curled and slowly moving on his neck.

I can't believe myself anymore. Ngayon ko lang ito naramdaman. Mali ang bagay na ito. Sobrang mali.

Nalasahan ko na ang kalawang ng dugo ko na nanggaling sa pang ibabang labi ko na dulot ng pagkagat niya dito. I didn't feel any pain of it.

Sa pagbitaw niya sa halik ay ang paghahabol namin ng hininga. Para bang nasa gitna kami ng malalim na dagat at ngayon lang nakaahon.

Kahit madilim ay kita ko ang mapula niyang dibdib hanggang leeg. Labas din ang ugat niya sa noo. Ngayon ko lang napagtanto na nakabukas na ang butones niya sa dibdib at luwa noon ang dibdib niya.

Did i do that?

"You've done punished so next time do not dissapoint me." At umahon.

I blushed. Umahon din ako at inayos ang sarili. Ganun, ganun na lang ba iyon sa kaniya?

Ibinalik niya sa pagkakabotunes ang tuxedo niya at inayos ang necktie bago ulit ako binalingan. His jaw clinched harshly.

"Next time, do not put lip gloss." Utos niya. "You're frustrating me."

Nakaupo na ako sa kama. Hindi pa rin natatanggal ang init sa katawan ko. Parang ang dali lang sa kaniya ng ganito habang ako mainit pa rin! Grabe siya! Nainis ako.

"Why whould i listen to you?"

Nanlaki ang mga mata ko nang napagtanto kung ano ang sinabi. I swear i didn't mean it! His gaze got serious. I bit ly lower lip.

Bago pa man siya makalapit ay agad na akong tumayo at tumakbo patungong pinto palabas ng kwarto. He didn't get a chance to stop me coz i move faster than i thought. Hiya na siguro kaya ganoon?

Napasandal ako sa isang dingding malayo sa silid na iyon. Hingal na hingal ako. Nakalaya din ako sa pagkapaubaya ko! Pinunasan ko ang dugo sa labi ko na titigas na sana kung hindi ko pa napunas. Ngayon ko lang din nadama ang hapdi noon.

Breath. I am so exhausted.

Nang gumaan ang pakiramdam ko ay bumaba na ako ng hagdan. Ayaw kong maabutan niya ako at ikulong nanaman. Grabe na siya sa akin!

Nakakahiya na sobra ng mga ginagawa niya sa akin! Tama na iyon!!

I'm already on the crowd when I accidentally saw forest waving at me. He is now stepping closer to me. I awkwardly smiled at him. Bigla ko siyang iniwan kanina dahil sa ginawa ni atom! Nakakahiya na!

"I'm looking for you all the time, I though you've already kidnap!" He chuckled.

I scratch the back of my neck. "I'm sorry, may pinuntahan lang kasi ako at hindi ko na naisip pang magpaalam."

Nangunot ang noo niya pero madali naman iyong nawala at napalitan ng malawak na ngiti at tango.

"Are you okay now?"

I nodded.

Nagtaka ako nang bigla niyang inabot ang kamay ko. "I have something to show you."

I nodded again. Sana sa pagkakataong ito ay makatakas na ako kay atom. Sana hindi niya na ako kunin pa na parang isang kawatan.

Ilang hakbang na lang para malisan namin ang maraming tao nang bigla nanamang may humila sa akin. Hindi na ako nagtaka at naging busangot na lang ang mukha.

The next thing i knew is he is holding my hand while we are running and he is laughing like he championed a game.

"You think you can escape from me? No lady coz you are already locked into me."

Untag niya nang nakaabot kami sa garden. Paborito niya ata ang ipunta ako sa madilim eh, 'no?

Natahimik ako. Hindi ko siya maintindihan kung totoo o kasinungalingan lang ba ang pinagsasabi niya.

"I'll escape then, no matter what!" I irritatedly and embarrassedly said.

He smirk playfully and his eyes began to sorrowfull. I was suddenly nervous.

"I'll promise, you can't. Coz lady, i'm already into you." He uttered miserable.

My mouth dropped, half open. I lowered my gaze to his neck.

My heart began to race. it was as if I was deaf to what he said. No, you're kidding. You're just making fun of me. You're just lying. You can't just said like that to me!

He read my suddenly reaction. His thumb brush up my chin and lifted it to line up our eyes.

What's really with you?

I want to ask him so bad but i can't.

"Believe me, please.." napapaos niyang sabi.

Umiiling iling ako.

Paano ako maniniwala sa 'yo? Baka kapag naniwala ako sa 'yo saktan mo lang din ako kagaya ng ginawa sa akin ng iba. Alam mo bang takot na takot ako? Kung sana alam mo lang, sobrang hirap ng hinaharap ko.

He looked at me miserable. Halo halong emosyon sa mata ang nakikita ko sa kaniya ngayon. How could you love me?

Naiiyak ako.

"I want you just this time, believe in me."

Susunod…