CHAPTER 17
1542 Words
AFTER FIVE YEARS..
SA MANILA INTERNATIONAL AIRPORT.
ANG PAGBABALIK NI JAHZARA..........
" Mommy si daddy ba ang susundo sa atin." sabi ni Harvy. Ang tatlong taong gulang na batang lalaki.
"Yes baby miss mo na ba ang daddy mo?"
"Yes mommy miss ma miss ko na ang daddy ilan years ko na hindi nakasama."
' Don't worry baby dahil makakasama na natin ng matagal ang daddy mo. We stay here for good."
"Talaga mommy. how about your work in US?"
"I nees to transfer here baby because the main company is here in the Philippine. Your daddy is here already come on we go."
Sinalubong nakami ni Charles at binuhat na niya si Harvy. At tinulungan naman ako ng driver at yaya ni Harvy sa mga dala namin at isinakay sa kotse. Dahil pagod at inaantok ako ay tahamik lang ako sa aming biyahe. Kaya pagdating namin sa mansyon ng mga Salvador ay nagpaalam na ako na magpapahinga muna. Yung mag ama naman ay magbanding daw muna.
Nag magising ako ay alas singko na pala ng hapon. Kaya bumaba na ako pero hindi ko makita ang mag ama. Ang yaya ni Harvy ang nakita ko kaya tinanong ko siya kung nasa an ang mag ama.
"Yaya nasaan ang mag ama?
"Umalis po sila ma'am ng punta po sila sa mall."
"Ano daw oras ang balik nila?"
"Hindi ko po alam ma'am. wala naman po sinabi si Sir kanina pang alas dos sila umalis."
" Ganoon ba. okey tawagan ko na lang si Charles para tanongin kong dito sila maghaponan."
At tinawagan ko nga si Charles.naka tatlong ring lang ay sinagot na niya.
( Hello baby. nandito pa kami sa mall. Hindi ka na namin isinama dahil tulog mantika ka naman.)
"Okey lang sa akin na hindi nakasama at lease nakapagpahinga naman ako. Dito ba kayo maghapunan?"
( Hindi na siguro baby. Dito na lang kami maghaponan, siguradong tulog na si baby Harvy pagdating namin sa bahay.)
"Okey bye. ingat kayo."
Isang linggo na ang nakalipas mula ng dumating kami dito sa pilipinas. At naayos na rin namin ang lahat ng kailangan sa trabaho ko.
Kung tatanongin ninyo kung ano work ko dito ay ako lang naman ang papalit kay Charles sa posisyon nia bilang Vp sa companya namin. Kasi ay kinakaril na niya ang.pagiging doctor. At napag usapan namin na uuwi muna ako sa probinsya namin bago ako mag umpisa sa work ko.
"Baby kailang ka uuwi sa inyo?" tanong ni Charles sa akin.
"Bukas na 'les at one week ako doon" sagot ko naman.
"Isama mo na si Harry para hindi ka mahirapan sa pag dridrive."
"Hindi na kaya ko naman. Kung sakaling mapagod ako e di mag stop over.:
"Okey pero mag ingat ka palagi baby alam mo naman na mahal ka namin. Naihanda mo na ba lahat ng dadalhin mo baby. Don't forget to double check"
"Opo nasa sasakyan na. At salamat sa paalala."
"Your always welcome baby. sige na matulog ka na maaga ka pa magbiyahe bukas. Pag late ako magising ay gisingin mo ako bago ka umalis okey. i love you baby ko."
"Oo naman pero kay Harvy ay ikaw na muna bahala sa kanya. sige na at magpapahinga na ako. i love you both. good night."
Kinabukasan ay maaga akong nagising. Naligo na ako, bago ako bumaba at nagkape. At naghanda na rin ng almusal. Pagkatapos ay umakyat na ako para gisingin si Charles para sabay na kaming mag almusal.
"Les gising na, sabayan mo na akong mag almusal."
" Okey babangon na. Anong oras na ba baby?"
" Alas sais na ng umaga."
"Hintayin mo na lang ako sa baba baby."
Pagkatapos namin kumain eto na naman siya. andami na nman paalala na paulit ulit.
"Mag-ingat ka lagi baby, lalo na sa pamilya Favis. Tumawag ka or magtxt. Huwag na huwag kang gagawa ng ikapapahamak mo. huwag kang mag iisip masyado. enjoy your vacation with your family. Pag balik mo dito makipag usap kana ng maayos kay John Lloyd at ipaliwanag at ipaunawa mo ang lahat. Para naman sa pamilia Favis tuloy ang plano natin. Understand baby."
" Opo, tatandaan ko lahat ng bilin mo. Pwede na ba akong umalis?"
"Oo just open the GPRS of your phone always."
"Okey noted. Just spent sometime to Harvy. Bye love you both."
"I love you more baby. Ingat ka lagi." at hinalikan na niya ako sa noo.
After ten hours na biyahe, makakasama ko na rin ang pamilia ko. Ang saya ng pakiramdam ko. Ang dami na rin pinag bago ang lugar namin asensado na. At yung lupa sa tabi ng sa amin na gustong gusto kong bilhin ay may nakatayo na na malaking bahay na kay ganda, may garden din na puno ng namumulaklak na halaman. Ganitong ganito ang plano ko sana gawin kong ako ang nakabili, sayang may na una na pala. inihinto ko muna ang sasakyan ko sa mismong tapat nito para pag masdan at nakiramdam na rin, parang walang nakatira ang tahimik, pero may naka bukas naman na ilaw. hayyy maka uwi na nga para makapiling ko na ang pamilya ko.
Pagtapat na pagtapat ng sasakyan ko sa gate namin ay nagbusina ako ng apat na beses sunud sunud, ayon lumabas sila nanay, tatay at kapatid ko, na medyo galit. At lumapit sila sa sasakyan ko. Pero di pa rin ako lumabas.
"Sino ba ang kailangan ninyo at panay ang busina mo dito pa sa harap mismo ng bahay namin." sabi ni tatay na kinatok ang bintana ng sasakyan ko. kaya binuksan ko ang bintana. dahil hindi ko naman mabuksan ang pinto dahil andoon sila nakatayo.
"Anak Jahzara ikaw na ba yan" sabi na naman ni tatay pagkabukas ko yumg bintana. sumilip na namam sila lahat sa bintana.
"Oo ako na po ito 'tay. pakiurong po kayo ng kaunti, para mabuksan ko itong pinto at makalabas ako. nakaharang kasi kayo." sabay tawa ko.
"Oh sige anak, ipasok mo muna ang sasakyan mo." At binuksan na ni Lito ang gate namin, siya ung kapatid ko na sumunod sa akin at si Joanna naman ang bunso.Pagkapasok ko ng sasakyan sa bakuran namin ay lumabas na ako agad. At nagyakapan na kami.
"Pasok na muna tayo sa loob ng bahay, sigurado na pagod at gutom si Jahzara." sabi ni nanay. At inihanda na nila ang mesa para sa haponan.
Dahil pagod ako, kaya pagkatapos kong mag hapunan ay nagpahinga na ako, bukas ko na lang ako magkipagkwentohan sa kanila.
"Nay, 'tay, Lito and Joan, pwede magpahinga muna ako, bukas na tayo magkwentuhan.Sana maunawaan ninyo ako."
"Oo naman ate alam namin na pagod ka, mag isa ka pa naman na nagdrive." sabi ni Joan.
Kinuha ko muna ang travelling bag sa sasakyan ko para may bihisan ako, inawan ko muna ang ibang dala ko. At umakyat na ako sa silid ko.
Nagising ako dahil sa ingay ng aking celphone, kaya inabot ko na nakapikip pa rin at sinagot ang distorbo sa akin pagtulog.
" Heĺlo " inaantok pa rin na boses ko.
" Bakit hindi ka tumawag o ng txt ng nakarating ka jan baby. pinag alala mo ako. nakailan tawag na ako sa iyo ngayon mo lang sinagot." sabi ni Charles.
"Sorry na nawala sa isip ko at pagdating ko dito ay natulog agad ako. Kagigising ko lang, sermon agad ang bungat mo sa akin." inis kong sagot.
"Sorry na baby nag alala lang talaga ako sa iyo. sige na ingat ka lagi. Enjoy your vacation." pagkasabi niya ay pinatay na agad ang tawag, hindi na niya hinintay ang sagot ko.
Bumangon na rin ako. kumuha ako ng pamalit ko sa damit ko at nagtungo sa banyo. naligo na ako at ginawa ang morning routine ko. Nakita ko sila tatay at mga kapatid ko sa sala namin, parang hinihintay nila ako. Binati ko na sila ng magandang umaga. Lumabas kami para kunin ang mga grocery at mga pasalobong ko sa kanila. Nakita ko na naman ang bahay sa tabi ng bahay namin.
" Kanino ang bahay na yan at kailan pa naipatayo. Sayang may na una na pala.? " tanong ko kila tatay.
"Taga maynila ang may ari niyan anak. Regalo daw niya sa misis niya na nasa ibang bansa. Tatlong taon na yan na nakatayo." sagot naman n tatay.
"Anak babalik ka pa ba sa ibang bansa" tanong ni nanay sa akin.
" Hindi na 'nay sa maynila na ako magtrtrabaho. At mag uumpisa na ako next week, kaya may isang linggo pa tayo magkakasama."
" Mabuti naman kung ganoon anak. Nagka usap na ba kayo ni John Lloyd?" sabi naman ni tatay.
" Hindi pa po 'tay. sa pagbalik ko na sa maynila. Huwag kayong mag alala, aayosin ko lahat ang tinakasan kung problema. Kumusta naman ang pamilya Favis 'tay hindi ba kayo ginugulo?
" Hindi naman anak. sila ba ang dahilan kung bakit ka umalis na walang paalam."
"Opo. Pinagbantaan nila ako na kapag hindi ako lalayo kay John Lloyd ay may masamang mangyayari sa mga mahal ko. Walang wala kasi ako noon at hindi ko sila kayang labanan kaya lumayo ako na walang nakakaalam kong nasaan ako.
" At ano ang plano mo ngayon anak.
" Wala 'tay hangga't wala silang kinakanti sa atin. Nagbalik para lang makasama ko ang familya ko.
- Writer
