Hindi ko alam kung paano ako nakauwi sa bigat ng aking nararamdaman. Tulala na lamang ako sa loob ng aking apartment habang nadadama ang patuloy na pag-agos ng aking mga luha.
Walang katapusang tumatakbo sa aking isipan ang buong pangyayari. Kahit na gusto ko ng ipahinga na huwag iyong isipin ay para itong sirang plakang paulit ulit at hindi ko magawang patigilin.
I lost the will to fight for what I have. Kahit ang katiting na labang para nalang sa sarili ay mahirap ng pulutin. Bumabalik ang dating ako, walang gana at halos hindi na alam kung paano mamuhay ng tama.
Naririnig ko ang aking paligid ngunit blangko na ang aking nararamdaman, blangko na ang aking pakiramdam sa lahat. Ang sakit ay parang naging normal sa aking katawan na hindi ko na rin maramdaman ng ilang oras.
Hanggang
