Chapter 60
Helleia Demetria’s POV
Hawak ko na ang chip at hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapagsalita. Nakatingin lamang ako sa bagay na hawak ko at binalot kami ng mahabang katahimikan.
Ito na ang bagay na hinihintay ko pero...b-bakit parang hindi ako masaya?
Red
Pinakiramdaman ko ang sarili ko. Nandito pa rin ang mabilis na pagpintig ng puso ko na dulot ng simpleng pag bigkas ng pangalan nya sa isip ko. Nandito pa rin ang pamilyar na pakiramdam na tanging sa kanya ko lamang naramdaman at nararamdaman.
“Hindi mo totoong mga magulang ang nasa kamay ng White Dragons ngayon..” nag-angat ako ng tingin nang sabihin ‘yon ni Spencer.
Kahit alam ko na ang tungkol sa bagay na ‘yon ay hindi ko pa rin naiwasang mabigla. Ngayon ay mas tumibay na ang katotohanang niloko ako ng mga magulan
