Hindi na naman agad ako nakapagsalita. Nagulo ang utak ko. Nagulat ako sa sinabi ni Mommy; alam na niya ang lahat. Pero mas nagulat at naguguluhan ako sa sinabi niyang ginagamit ko si Charmaine para umuwi si Golda.
“Alam mo na Mommy? How? When?” putol-putol kong tanong.
Hindi ko na ma-express ng mabuti ang nilalaman nitong utak kong ang gulo-gulo na.
Kagagawan ko ‘to. Ginusto ko ‘to, at alam ko sa simula palang, kung gaano ka komplikado ang pinapasok ko.
At ngayong ramdam ko na ang epekto ng kalokohang pinaggagawa ko, parang hindi ko na alam ang gagawin. Hindi ko alam kung paano masosolusyonan ‘to. Hindi ko na nga alam kung paano ako mag-explain.
“Ang bata-bata ng babaeng pinakilala mo sa amin na asawa mo, Danreve. Akala mo talaga, hindi kami magdududa? Akala n’yo mapapaniwala mo
