“I didn’t expect to see you here.”
Matapos ang sandaling titig sa mga mata ko, nagawa rin ulit na magsalita ni Golda, at ngayon ay mabagal nang humahakbang palapit sa kinatatayuan ko.
“How are you, Danreve?” tanong nito, ngayong nasa malapit ko na siya.
Bakas pa rin sa labi ang parang nahihiyang ngiti na sumabay sa pagpatak ng mga luha na agad niyang pinahid.
Hindi ako sumagot. Hindi ko magawang sumagot. I admit, nagulat ako nang makita siya. It felt strange seeing her now after so many years—after we broke up, I may say, walang nagbago sa hitsura niya; she’s as gorgeous as ever. A goddess na minahal ko ng sobra noon.
Sandali pa nga akong napatitig sa kanya; hindi ako makagalaw na parang napako sa kinatatayuan ko. Hindi ko rin magawang suklian ang ngiti niya; hindi ko magawang ng
