MINK (Soft & Wild)

He's Fūcking Jealous

MANJOE'S POV

Kahit napuyat ako magdamag sa kakasilip sa magandang katawan ni Izang, ang saya ng pakiramdam ko. Parang energy drink lang ang masārap niyang kātas. Ni hindi ako makaramdam ng pagka-antok man lang. Buhay na buhay ang dugo ko.

Pinalipat niya ako sa couch matapos niya akong mabuking na kumain ng tahōng. Kung bakit kasi nag-iwan pa ako ng ebidensya.

Ngunit pagkatulog niya, gumapang uli ako sa kama. Nabusog talaga ang mga mata ko sa pagpipiyesta sa maganda niyang mukha, malulus0g na boobs, makinis na hìta at sa matambōk, mamasa-masa at masarap niyang ehem.

Pakasalan ko kaya ng totohanan si Izang?

Sa totoo lang sobrang saya ko nang malaman ko kay Tito Ninong na hindi pa siya ikinasal. Ang torpe talaga ng Robles na 'yon. Pero mabuti naman at ako ang makikinabang sa pagkalamya ng lalaking 'yon.

Ito na siguro ang tamang panahon para ma-exercise ang talent ko sa panunulot.

FELIZA'S POV

Mabuti na lang at may pinadalang damit si Mommy dito sa hotel kung hindi baka magkukulong pa ako sa suite kasama ang manìac na Ugok.

Talagang walang pinapalampas ang kahalāyan. At ipinutōk pa talaga sa hìta ko ang sëmën niya!

Kadiri siya!

"Tanggalin mo nga 'yang malikot mo'ng kamay!"

Asik ko sa kanya. Bibisitahin ko rin kasi si Marife Lyn sa hospital. At itong Ugok na ito, pumilit na sumama.

"I'm just trying to be a perfect gentleman. Inaalalayan kita sa paglalakad kaya nakahawak ang kamay ko sa baywang mo. Mahirap na baka matapilok ka. Ang taas kasi ng takong ng sapatos mo."

Pagrarason niya.

"Iyon na nga, eh. Mabuti kung sa baywang ko nakahawak ang kamay na 'yan, pero hindi! Sa puwët ko, Ugok! At hindi lang dantay kundi pinisil mo pa!" Buwisit talaga kahit sa publikong lugar napakahālay.

"Izang naman. Huwag nang magreklamo. Nagustuhan mo rin naman. At hindi ko talaga masaway ang kamay ko. You know, ang bilōg ng puwët mo at siksik pa sa laman. Kaya siksik din sa sarap hipōan. Nakakatukso. I wonder kung bakit hindi na-flat sa dami ng lalaking naka-jugjōg mo."

Doon uminit ang ulo ko.

Wala siyang alam!

Ewan ko ba pero ang sama ng loob ko kapag iniisip niyang pakawalang babae ako.

"Hindi ka na dapat sumama. Binantayan mo na lang sana ang kakambal mo sa ibang hospital!"

Pagkasabi ko 'yon ay nagpatiuna na akong naglakad.

Wala talagang magandang mangyayari kapag nagkasama kami. Hindi talaga matatapos ang araw na hindi kami nagkakasakitan.

Words are really sharp. Nakakasugat ng kalooban.

" At bakit hindi? Ang saya kayang bumuntöt sa'yo. Kung puwede lang sana maging belt na lang ako para kahit saan ka magpunta, nakapalibot ako sa baywang mo."

Shìt ang corny lang ng tirada!

"Wala ka bang lakad, ha? Nakakasawa na kasi ang tabas ng pagmumukha mo!"

"Meron. Lumalakad na nga eh kasama ka. Kung gusto mo bumiyahë pa tayo. 'Yong biyaheng langit. 'Yong sisigaw ka ng A, O, U. Sobrang sārap 'yon, Izang. Kay sārap araw-arawin."

Wala, malala na talaga. Kawawa naman ang mapapangasawa ng lalaking ito. Baka hindi lang UTI ang makukuha sa katakawan ni Ugok sa jërjër.

Inakbayan niya ulit ako.

Pipihitin ko na sana ang

door knob ng pintuan ng silid na kinaroroonan ng kambal ko nang biglang bumukas ang pinto.

"Hi Feliza! I'm glad to see you again.

Nakangiting sabi ni Dr. Porter.

In fairness, ang pogi nito at ang lakas ng karisma.

Filipino-American si Dr. Porter. Napakabait at magaan ang loob ko dito. Na-meet ko ito noong una kong bisitahin si Marife Lyn.

In-orient niya ako kung paano ko dapat kausapin ang kapatid ko. Kung ano 'yong mga bagay na makakatulong para mas mapadali ang paggising ni Marife Lyn.

"Hello Adam!"

Binigyan ko ito ng matamis na ngiti at nakipagkamay ako rito.

"Don't block the door! This is a hospital. Not a venue for

flìrting!"

Malakas na sigaw ni Ugok. Kulang na lang mabulabog mga pasyente sa sigaw niya.

"I'm sorry."

Hingi ng paumanhin ni Adam.

"I'll go ahead Feliza."

I look at him apologetically saka ako tumango.

"Hindi mo dapat binastos si Adam! Wala siyang ginagawang masama sayo!" Agad na sita ko sa kanya pagkapasok namin sa silid na kinaroroonan ng kapatid ko.

"So, first name basis na pala ang tawagan niyo? Three days ka pa lang dito sa Honolulu, may ibang lalaki ka na naman?! Don't tell me na niyaya ka rin niyang

makipag-sëx sa kanya? Nangangatì ka na naman ba kaya pati Doctor ng kapatid mo, pinapatōs mo? f**k you, Feliza! f**k you!"

He ground out, his fiery eyes reaching mine.

I gasped, shocked at his words. Ilang bases na niya akong ininsulto ng direkta noon. Pero ngayon, kakaibang sakit ang naramdaman ko. His words are like sharp blades that wounded my heart and caused multiple pain.

"Get out!"

I yelled back trying not to make my words turn into sobs.

Pagkasabi ko iyon, saka ako tumalikod.

Tears threatened to spìll,

form my eyes.

Ang sakit niyang magsalita. Hindi ko matanggap ang mga pinagsasabi niya sa akin.

Oo, papalit-palit ako ng nobyo, wild ako at daring manamit pero hindi ako pūta!

Gaano man ako ka-liberated, alam ko ang limitasyon ko. May respeto ako sa sarili ko kaya hindi ko hinayaang

pagpasa-pasaan ng iba't ibang lalaki ang katawan ko.

He's too much!

He's rude!

He's acting crazy.

He's unreasonable and absolutely warfreak!

His attitude is really depressing! I'm tired of him accusing me for being a flìrt or much more to say, a slūt.

Nang marinig kong sumara ang pinto, hinila ko ang isang upuan sa gilid. Umupo ako sa tabi ng kapatid ko.

"Hi, sis. Narinig mo ba lahat 'yon? Pasensya na, ha nabulabog ka pa namin." Pinahid ko ang mga luha ko at pinilit na pasiglahin ang boses ko.

"Alam mo ba kung sino ang lalaking 'yon? Siya si Ugok. 'Yong nakuwento ko sa'yo noong una kitang binisita. Siya 'yong kinaiinisan ko. Ang sakit niyang magsalita, ano? You know, kakambal siya ni Kuya Joemar. Siya din ang proxy groom na um-attend sa kasal niyo kahapon at ako naman ang proxy bride. Bayaw mo siya. Don't worry, mabait ang asawa mo. Magkabaligtad sila ng ugali.

Alam mo, I'm hurting right now. Sobrang nasaktan ako sa mga sinabi niya. Ewan ko ba. Siguro dahil umasa ako na tatratuhin na niya ako ng maayos since nagtapat siya sa akin noon na gusto niya ako.

'Di ba, kapag gusto mo ang isang tao, hindi ka gagawa ng bagay na ikakasama ng loob niya? I mean not intentionally? Pero wala, paulit-ulit naman niyang ginagawa.

I'm sorry kung madrama ako ngayon. Supposed to be, kukuwentuhan kita ng masasayang pangyayari pero nasaksihan mo naman ang nangyari 'di ba?

Promise me, kapag nagising ka, upakan mo ang Ugok na 'yon ha? Igaganti mo ako sa kanya.

By the way. Nandito na ang wedding ring mo."

Hinugōt ko ang singsing mula sa daliri ko at isinuot sa ring finger ni Marife Lyn.

"Ayan sis. Suot-suot mo na ang wedding ring mo. Napakaganda. Bagay sa

mala-kandila mong daliri. Gumising ka na, ha. Para magising na rin si Kuya Joemar.

Paggising niyo, saka kayo maghonëymoōn at bigyan niyo ako ng maraming pamangkin."

Lalong bumuhos ang luha ko pagkabanggit ko sa salitang pamangkin. Naalala ko tuloy ang kakulangan ko bilang babae.

Nang dahil sa lalaking 'yon, hindi na ako magkakaanak pa tapos may gana pa siyang saktan ako?

Wala na siyang naidulot sa akin kundi puro sama ng loob.

MANJOE'S POV

I didn't mean it! I swear I didn't mean to hurt her. Hindi ko ginustong pagsalitaan siya ng masakit.

Anger grew within me upon seeing her smiling sweetly to that bastārd.

Kumulo ang dugo ko nang makita ko kung paano siya tignan ng Doctor na 'yon.

I don't like it!

I swear I hate to see other men ogled at her.

I hate to see other men lùsting at her beautiful bōdy.

Gusto ko sa akin lang siya ngingiti ng ganoon katamis. Gusto ko ako lang ang makakahawak sa kamay niya.

Gusto ko first name ko ang itatawag niya sa akin at hindi UGOK!

I was jealous! So Fūcking jealous kasi bibihira niya lang akong tawaging Manjoe samantalang ang pangit na Doctor na 'yon Adam na agad ang tawag?!

What the hëll!

I want her to notice me.

Gusto kong mapansin niya ako not as an irritating enemy but someone special.

I know she hate me.

She hate everything about me. I'm no good to her. But I can't just let her to shut me out of her life.

I won't let her. Never!