MINK (Soft & Wild)

Here I Cōme!

FELIZA'S POV

"Anak, nakuwento sa akin ng Daddy mo ang tungkol sa pagkakaaksidente mo 7 years ago.

I'm so sorry anak kung wala ako sa tabi mo during that time. Hindi kasi ipinaalam ni Adolfo sa akin."

Naiiyak na sabi ni Mommy.

Siya kasi ang naghatid sa akin sa Honolulu International Airport. Samantalang si Daddy, magpapaiwan muna.

Si Dad ngayon ang nagbabantay kay Marife Lyn sa hospital.

Two weeks din ako sa Hawaii. Balak ko sana na iaabot ko ng

1 month pero hindi puwede kasi ang dami kong haharaping trabaho sa kompanya. Dumagdag pa ang big event na pinakahihintay ko.

"Kalimutan niyo na po iyon. And besides matagal na iyon na nangyari."

Yeah 7 years na ang nakalipas pero napakahirap mag move on sa aksidenteng 'yon. Lalo na at nag-iwan iyon ng isang mapait na katotohanan.

"I'm a reproductive endocrinologist, anak. I am a medical doctor who specialize in diagnosing and treating infertility and other reproductive or hormonal disorders. I can help you. Marami na akong naging pasyente na nagkaroon ng Pelvic Factor Infertility and Pelvic Adhesions na sanhi ng isinagawang pelvic surgery dahil sa pagkakaaksidente. Kailangan mong dumaan ng test para malaman kung anong treatment ang naaangkop para sa'yo. I will do everything, anak. Gusto kong bumawi sa mga pagkukulang ko sa'yo. Kahit sa paraan man lang na 'yon ay maiparamdam ko kung gaano ka kahalaga sa akin. Hayaan mo akong bumawi."

Tila nabuhayan ako ng pag-asa sa sinabi ni Mommy. Pero saglit lang 'yon. Hindi kasi biro ang tubal damage na natamo ko sanhi ng malakas na impact ng pagkakahulog ko sa kabayo.

Tumama rin kasi ang balakang ko sa malaking troso na nakabalandra sa lupa. Ayukong umasa tapos sa bandang huli, wala palang lunas. Mas masakit tanggapin 'yon.

"Hindi na po kailangan, Mommy. Tanggap ko na po na hindi ako magkakaanak.

And besides, wala pa naman akong balak mag-asawa." Tanging dahilan ko.

Kahit ina ko siya, ayukong ipakita sa kanya kung gaano ako ka-insecure sa sarili ko pagdating sa aspetong 'yon. Pagdating sa usaping pagbubuntis. Pagdating sa kakulangan kong iyon bilang babae.

"Just in case na magbago ang isip mo anak, you know I'm just here. I'm your mother and you can always count me."

Naging madamdamin ang tagpong iyon.

Nakaramdam ako ng compassion mula sa aking ina. Hindi ko lubos akalain na 'yong pagsusumamo ko noon sa atensyon at pagmamahal ng isang ina ay nabigyan ng katugonan.

Oo nga't two weeks ko pa lang nakasama si Mommy pero hindi ipagkakailang unti-unting nabubuwag ang lahat ng hinanakit ko sa kanya.

Pagtakpan ko man, supilin ko man, nangingibabaw pa rin sa akin ang pusong anak.

"You take care, anak. Kung magkaka-problema ka man, huwag kang mag-atubiling tawagan ako. I love you."

"Salamat po. Kayo rin

mag-iingat kayo. Babalik din po ako rito matapos ang

big event ng Azurin Corporation."

Niyakap ako ng mahigpit ni Mommy at ganoon din ako. Naiiyak ako dahil sa saya and at the same time lungkot kasi mami-mis ko sila.

Gayunpaman, napakalaking bagay na nakasama ko siya kahit sa sandaling panahon lang.

Napakalaking bagay na nakilala ko ang kakambal ko.

Kahit papaano, magaan ang loob kong babalik sa Pilipinas.

**************

Sinikap kong matulog habang nasa biyahe. Ngunit kahit anong pilit ko, hindi ako dalawin ng antok.

Pikit mulat lang ako.

I'm distracted.

Kumusta na kaya siya?

1 week din siyang nag-stay sa bahay ni Mommy. Then kinailangan niyang bumalik sa Germany dahil may aasikasuhin daw siyang importante.

If i know alibi niya lang 'yon.

Babae siguro ang aatupagin.

Siya pa na saksakan sa pagkababaero.

Nakaramdam ako ng pagkayamot at kirot sa dibdib dahil sa isiping iyon.

Iniisip ko pa lang na may ka-date siyang ibang babae, parang gusto kong mangalmot ng mukha.

Ini-imagine ko pa lang na may hinahalikan, kayakap at kasipìng siyang ibang babae, parang gusto kong magwala.

I don't know what's happening to me. Kung bakit ako nakakaramdam ng ganito.

Masamang senyales na yata ito. Nahulog na yata ang isa kong paa sa makamandag na bitag ni Ugok.

Kung bakit ba kasi ang sweet niya sa akin sa mga huling araw niya sa Hawaii.

Bakit ba kasi ang guwapo niya? Bakit kasi ang sarāp niyang humalik?

Bakit ba kasi lagi na lang siya ang naiisip ko?

Kung bakit pagdating sa gabi, lagi kong ini-imagine na katabi ko siya sa pagtulog?

Kung bakit hindi maalis-alis sa isip ko ang

nakakapanghinang-tuhod niyang ngiti?

Isang lingo pa lang na hindi ko siya nakikita pero nami-mis ko na siya.

I miss him like crazy!

MANJOE'S POV

She's always on my mind.

Wala siyang kapaguran kasi takbo siya ng takbo sa isip ko mapaaraw man o gabi.

I feel like I'm going insane. Completely crazy.

Sobrang nami-mis ko na siya.

Kaya minadali kong asikasuhin ang mga naiwan kong trabaho.

Ayuko sanang bumalik sa Germany pero kinailangan. Mabuti na lang at naayos ko na ang kunting gusot sa kompanya. Pumayag naman si Kuya Anthony na siya na ang mamahala sa kompanya namin.

Desido na talaga ako. I'm gonna win her heart no matter what.

Kahit pa siguro ligawan ko pa siya gamit ang makalumang style.

Lulunokin ko na lahat. Tatapyasin ko rin ang napakatayog kong ego mapasagot ko lang siya.

I'm dying to see her!

Mababaliw yata ako kapag hindi ko pa siya nakita. Sobrang

na-mis ko na si Izang ko.

'Yong pakiramdam ba na parang na El Niño na lupa na naghihintay na mawisikan ng tubig, parang ganoon ako.

Gusto ko na siyang mayakap ng mahigpit na may pasimpleng hipō. Gusto ko na siyang mahalikan ng super tōrrid habang idinidikit ko sa katawan niya ang ever ready kong king cōbra.

Tang ina! Bakit ko pa ide-deny?

Oo na! In love na ako.

I'm in love with Ma. Feliza Azurin.

Tanda ang pagtubo ng tagiyawat ko sa tuktok ng ilong ko ang hindi ko mai-express na damdamin ko kay Izang.

I know its cliché but I'm in love!

Ipagsisigawan ko na sa loob mismo ng private jet ko.

"I'm crazy in love with you, Ma. Feliza Azurin!

I am obsessed with you!

I go to sleep thinking about you! Wake up thinking about you! I can't get you out of my thoughts! I'll drop everything if you'll ask me to and I would do anything for you! I am so desperate to have you in my life! I even considered getting you pregnant just to be with you and have part of you to hold onto! I know this is totally crazy and not sensible shouting here without you hearing me but I want you! I need you!

I miss you! And I want more!"

Humihingal ako matapos kong sumigaw. Ang hirap pala. Nakakatuyo ng lalamunan.

Two minutes lang 'yon ah. Pero Bakit sina Feliza at asawa ni Danreb, 45 minutes silang nagsisigaw sa chopper noon?

Ah, I know why. Dalawa kasi ang bibig nila.

May isa sa taas at may isa sa gitna kaya pang-matagalan ang birit nila.

And speaking of bibig sa gitna, biglang nabuhay si king cōbra.

'Di bale, ilang oras na lang makikita ko na ulit si Mink ko.

Ganito pala ang pakiramdam ng in love.

Nakakaengot.

Feeling ko ang gaan ng ulo ko kasi iisa na lang ang laman ng isip ko. Si Feliza na lang. Nakakabobo na nga. Nagmumukha pa akong tanga. Paano, pati sa mga ulap iginuguhit ko ang mukha ni Izang.

She's never out of my head. Everything reminds me of her. Kapag kumakain ako, siya ang naiisip ko. Na-mis kong kainin ang bibìg niya, ang díla niya ang lawāy niya pati ang makatās niyang bibìg sa gitna.

Ang sarap-sarap n'on!

She make me happy even when other things are going wrong.

I love everything to do with her.

Nakaramdam ako ng excitement and at the same time kaba nang matanaw ko ang

Ninoy Aquino International Airport.

I'm back!

This time, magtatapat na ako ng nakakabaliw kong pag-ibig kay Ma. Feliza. Azurin.

It's now or never!

Here I cōme Izang!