scent

1049 Words
Chapter 5 Pakawalan niyo na ako! lumaban naman kayo ng patas! No..... people like you need to teach a lesson to know your place! nakangising wika ni Sandy. At ang mga demonyong to ginawa akong katatawanan.Pinagsasampal ba naman ako as in that time akala ko mamamatay na ako.As in they hit me. But suddenly someone came and saved me from that day.Hindi ko na siya namukhaan dahil nanlalabo na ang paningin ko. Ang alam ko lang walang lumaban sa kanya habang pinagsusuntok at pinagsisipa ang mga yon. Pagkatapos non binalingan niya si Sandy alam kong galit na galit yong lalaki sa kanya. Pero hindi ko na maintindihan ang sinasabi nila. Hanggang pinakawalan niya ako at pinasuot ang jacket niya. Ang bango ng amoy niya hi hi! yong nasaktan na ako at lahat-lahat pero gusto ko pang malaman kung anong pabango ang gamit niya. Siguro mamahalin. He carried me at yon na naman yong mabangong amoy niya. Lalo akong sumiksik sa katawan niya. Feel ko that time I am safe in his arms. Nagising na lang ako sa ospital. Medyo masakit ang katawan ko. Gising ka na salamat naman! Si Belle at si Matthew. Are you okay? tanong nito. Hmmm.... wala to minor injury lang... Anong minor bugbog ang katawan mo tapos sasabihin mo minor? si Belle. Don't worry hindi na to mangyayari ulit pangako. I-ikaw ba ang nagligtas sakin? tanong ko sa kanya. No.... I'm not. Your saviour just called me that's why I rush to go here.Good for you he's still at the school that time. If I were there I will do the same... Ayokong nakikita kang nasasaktan o mapahamak. Belle gave me naughty smile at may pakindat pang pasama. S-sino ba siya kilala mo? gusto kong mag pasalamat..... It's not the right time, Malay mo you can return the favor someday. Napapaisip ako kung sino ang lalaking yon. I'm sure it's not Matthew magkaiba sila ng pabango. Sana nga makilala ko siya soon. Nanatili pa ako ng ilang araw sa hospital. Ayokong ipaalam kilala mama ang nangyari sakin. Matthew said he and Belle did some excuse to cover me up. Matthew took me to his home.Nong una tumanggi ako nakakahiya namang doon ako tumuloy. Ano na lang ang sasabihin ng iba kung may makaalam? Don't worry you are safe there. P-pero kasi..... Simone ikaw ang may sabi na ayaw mong ipaalam sa nanay mo ang nangyari sa'yo.Isa pa ipinaalam ka namin sa kanya.Kung di lang sana ako isasama nina mom at dad sa province this weekend doon ka na sana tutuloy sa'min kaso birthday kasi ng lolo kaya need kong sumama.Dagdag ni Belle. Pero talagang nakakahiya at awkward ang lahat. Aaminin ko na kasi ha medyo nagkakagusto na ako sa kanya. Hindi dahil guwapo siya at mayaman kundi dahil sa sobrang bait niya. Sila lang ni Belle ang itinuturing kong kaibigan sa university. No more buts. Kinuha niya ang ibang gamit ko. He was alone and I'm curious bakit wala man lang siyang mga kasambahay. It's just a small tiny house but it showed elegance and luxury lifestyle. Maraming paintings sa paligid. At talaga ng humanga ako. Ang mga obra gawa ng sikat na pintor si Carmelo. Favorite ko pa naman ang artist na to though he was not shown in public and no one knows his identity. He just used the name Carmelo. Mayaman naman ang mga Miller pero bakit mag-isa siya sa bahay na to?At Nasaan ang parents niya? Ayoko ng maingay that's why I chose to live alone.I just asked someone to clean my house everyday.And my parents they are both busy and lived to our Ancestral house. Paktay! kaming dalawa lang ang nandito? Anong gagawin ko?! kasama ko ang isang guwapo at matangkad na lalaki at wala kaming ibang kasama! Tila nabasa niya ang nasa isip ko. If you want to take a rest I will show you your room. Ahhh..... napahawak ako sa mga kamay ko. Nagulat ako ng lumapit siya at itinukod ang mga kamay sa sofa. Don't be scared I won't eat you.... I never force a woman to sleep with me besides your too much young for my type.... kinuha niya ang bag ko at lumayo sa'kin. Pulang-pula ang pagmumukha ko! nakakahiya ano ba kasing iniisip ko hi hi! Come with me I will show you your room. Tumango at sumunod. Napasinghap ako ng tumambad ang kwarto. Simple but elegant. Walang masyadong gamit pero lahat mamahalin. Pati ang kama ang sarap humilata at matulog. You can take a sleep I will cook food for us. Sabi niya habang sinisipat ko ang kabuuan ng silid. Lumingon ako sa kanya. M-marunong kang magluto? Why you don't believe me? just wait and see. Ngumiti siya at biglang bumilis ang t***k ng puso ko. You can sleep for a while or you wanna join me cooking? Gusto kong tumulong.... sagot ko. Kibit-balikat lang siya at bumalik sa kusina. Sumunod ako sa kanya. Kasalukuyan siyang nagsusuot ng apron. Napangiti ako ng palihim. Nagtaas siya ng kilay. Agad kong tinakpan ang mukha ko. Why.... ? inosenteng tanong niya. Umiling ako... w-wala.... ano ang pwede kong itulong? tanong ko. Hmmm..... just take the meat and vegetables from the fridge and clean rhem. please... Agad akong tumalima. Pagkatapos kong mahugasan ay kinuha niya ang mga sangkap at naghiwa ng may pag-iingat. Humanga ako sa paghiwa niya ang galing! Hindi ko akalaing ang isang Matthew Miller ay may ganitong talento. He cooked beef broccoli. It's a simple recipe but he made this stalento Now nakikita ko siya bilang isang lalaking gugustuhin at papangarapin ng kahit na sinong babae. Pwede ba akong makialam sa mga gamit sa kusina mo? tanong ko. Yeah you can... just don't stole my whole kitchen... biro niya. Tumango ako. Kumuha ako ng mga sangkap gusto kong gumawa ng dessert. Masarap ang kakaning gawa ng nanay ko. At natuto din akong gumawa ng dessert dahil sa kanya. Nawili kami at di napansin ang oras. Tinulungan ko siya sa paghahanda ng mga plato at mga utensils. Nawala ang tension na nararamdaman ko. Hmmm.... sarap nito ha? magaling ka palang magluto. Sabi ko habang nginunguya ang karne. Talagang malasa at malambot. Thank you for the complemint. Your dessert is also amazing. Sagot niya habang tinitikman ang ginawa ko. That night I feel something special about him.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD