Hindi pa rin mawala sa isipan ko ang pintong naroroon. Isa rin sa sumagi sa aking isipan ay si Mark.
Kamusta na kaya ang taong iyon? Sana naman ay ligtas lamang siya at nag-iingat. Sana ay wala siyang ginawang masama o ikapapahamak sa sarili niya. Alam kong sinabihan ko siya na hanapin ang katotohanan pero sana ay mag-ingat siya. Mahirap kalabanin ang mga taong iyon.
Lumingon ako sa aking kasama atsaka tumango.
Siya iyong nagluluto habang ako naman ang taga-bigay ng mga sangkap ng kakailangan niya. Minsan ay tumitikim din ako upang tignan kung sakto na ba ang timpla ng kaniyang pagkain.
Halos tatlong oras din kami naghintay bago na tapos ang mga niluto namin. Nasa anim na putahi ito kasama ang niluto kong empanada.
"Gustong-gusto ng kapatid ko iyang empanada,"ani ni Treyni, "Iyon nga
