The Man who Broke My Heart

Chapter 4

Vince and Sam were like creating a good memories everyday akala ni Sam wala ng wakas ang ganung feelings, yun ang akala niya and she thought everything was just perfectly fine between the two of them everyday.

Until one day nasa campus siya nun at katatapos lang ng klase niya at supposedly sabay silang papasok ni Vince sa next class nila sa isang subject kung saan sila magka-klase nito,

Vince was two years ahead of her and he was now on his third year in college habang siya ay first year pa lamang.

But since nasa international class sila both ay ibat ibang coarse ang mga kaklase nila.

Vince should wait for her para sabay na silang pumasok but he was not there and 5 minutes na lang malelate na siya sa klase kaya she decided na mauna na sa classroom nila at hindi na ito hinintay pa pero laking gulat niya nang papasok na siya sa room ay namataan niya itong nasa isang sulok ng corridor papunta sa classroom nila and he wasn't alone co'z he's with someone the same girl na tumawag kay Vince dati when he was about to attacked her nung panahong nasira niya ang PSP nito.

And it seems seryoso ang pinag uusapan ng dalawa dahil halos ay magdikit na ang mga mukha ng mga ito sa sobrang lapit sa isa't isa.

Samantha felt a pinch of hurt in her heart by that sight at para ba siyang binuhusan ng malamig na tubig dahil sa nakikita niya. Tama, she was jealous. And it kills her. Ang sarap lang ingudngod sa sahig nung malanding babaeng yun, sa isip pa ni Sam.

At dahil sa ayaw naman  niyang gumawa pa ng eksena ay pumasok na lang siya sa loob ng room but deep inside her she wants to kick their asses.

Naupo si Sam sa pinakalikod at pinakasulok dahil ayaw niyang makita siya ni Vince.

Bakit ba kasi nito kausap yung babaeng yun? at talagang kinalimutan pa talaga siya nitong sunduin siya dahil lang sa babaeng yun.? Himutok ng isip niya patungkol sa nobyo.

Maya maya ay pumasok na din sa loob ng klase si Vince and it seems na may hinahanap ang mata nito and when he sees her ay agad itong pumunta sa gawi nya at umupo sa tabi nya.

"Hi babe I've been looking for you.--- Pasensya ka na kung hindi na kita nasundo kanina ha. May kinausap kasi ako." Nakangiting tugon at paliwanag nito sa hindi pagsundo sa kanya kanina.

Hindi niya ito sinagot dahil masama pa talaga ang loob niya dito at sobrang nagselos talaga siya sa babaeng kausap nito kanina. She looked away at parang walang narinig.

"Sam, Im sorry okay.----

Look hindi naman siguro big deal yung hindi ko pagsundo sayo di ba?

Lets not make it an issue." Saad nito at parang impatient na din kasi ni hindi niya ito tinitignan.

Hindi pa din siya kumibo at nagbasa na lamang ng libro at nang pumasok na ang prof nila ay hindi na din ito nagsalita pa pero nakikita niya sa gilid ng mata niya na panay ang tingin nito sa kanya.

After ng klase nila sa subject na yun Vince still tried to talk to her pero agad agad siyang lumabas ng room nakasunod naman ito sa kanyang likod at pilit pa din siyang kinakausap kahit hindi niya ito pinapansin, Nang nasa pinto na sila ay bigla na lang nitong hinila ang braso niya at dahil hindi nya yun na control sumubsob ang mukha niya paharap sa dibdib nito.

Inis na bumaling siya at bahagyang itinulak pa ito.

"What?!" She shouted at him,  naghalo na ang inis at pagkabigla sa ginawa nito.

"What the hell is your problem? Bakit ayaw mo akong kausapin?" He hissed at parang naiinis na din ito sa kanya.

"I want to be alone okay?,---pwede ba wag muna tayong mag usap ngayon." Saad niya ditong may kasamang inis at tsaka iwinaksi ang mga kamay nitong nakahawak pa din sa kanya.

"Alright you want to be alone? Why may nagawa ba ako sayo? yun lang ba na hindi kita nasundo sa klase mo kanina nagagalit ka na?"  Dire diretso nitong tanong na bakas ang iritasyon sa tinig.

Marahas siyang humarap sa binata at pinukol ito ng masamang tingin.

"Eh ano ngayon kung hindi mo ako nasundo? It's not a big deal Vince, pero yung makita kitang nakikipag flirt sa babaeng yun?--- whoa! ibang usapan na yun!.

Ano mas inuna mo siya kesa sakin?---

Vince ano ba talaga ako sayo ha?  Are you just playing  games with me? Dahil kung ganun lang pala ay mas mabuting maghiwalay na tayo!" Sunod sunod na litanya ni Sam na halata ang galit sa tinig.

"So, you saw us?" He asked her na parang natauhan.

"Oo!  diyan sa gilid ng corridor at sobrang close nyo pa ha, halos maghalikan na nga kayo eh---- ano? kayo ba ng babaeng yun at reserba lang ako?"  She ask him sarcastically but in her heart ay para na iyong tinutusok sa sakit.

"No babe of course not----

Ikaw lang ang girlfriend ko and Nica was just a friend okay. Don't be jealous on her." Pang-aalo pa nito sa kanya at bahagyang lumambot ang ekspresyon ng mukha nito.

At dahil sobrang mahal na mahal niya si Vince  she immediately forgives him at maya maya pa nga ay okay na naman sila na parang walang nangyari.

Magkahawak kamay na silang lumabas ng campus after that. Ganun siya karupok pagdating sa binata, konting suyo lang nito ay okay na siya at balik na naman sa matinding pagkahumaling sa lalaki.

******

Days and months have passed and Sam seems to be so in love with Vince na ito lang ang nakikita at gusto niyang makasama yun bang dumating na din siya sa puntong nagiging possessive na siya dito na mawala lang ito sa paningin niya ay nag iisip na siya ng kung ano.

Until one day ay may usapan sila ni Vince na magkikita na lang sila sa cafetiria dahil meron pa daw itong group project na pupuntahan kaya naman naghintay na siya dun maaga pa lamang sa usapan nila.

But almost an hour na siyang nandoon ay wala pa din ang nobyo kaya kinabahan na siya pero she still patiently waited kahit Kanina pa siya dun na naghihintay at mag gagabi na nakakaramdam na siya ng matinding disappointment.

Almost two hours pa ang nakalipas at walang Vince na nagpakita sa kanya kaya dahil dun she decided to leave na lang at mabigat ang loob habang paalis ng cafeteria. She almost wants to burst into tears because of disappointment for Vince but what can she do hindi siya nito sinipot at ni hindi man lang siya nito tinawagan o kahit text message man lang sana,

what the hell is that he did to her.? Pinaghitay siya nito sa wala. Inis na naisip niya habang papauwi.

Pagdating sa bahay ay agad na siyang pumasok sa kwarto niya at ni hindi na pinansin ang parents niyang tinatawag siya para kumain sinabi na lang niyang busog na siya at kumain na sa labas.

Pag pasok sa kwarto ay inihagis niya ang mga gamit sa school sa kung saan at basta na lang dumapa sa kama at umiyak sa kanyang unan tsaka pinagsusuntok ito.

Ang sama talaga ng loob niya kay Vince paano nito nagawang tiisin siya ng ganun katagal at pagmukhaing tanga?, Samantha thought habang panay pa rin ang nguyngoy sa pag-iyak dahil sa matinding sama ng loob sa nobyo.

The next day ay mabigat na mabigat pa rin ang katawan niya pagbangon dahil buong magdamag ata siyang umiyak at mugtong mugto na nga ang mga mata niya at parang ayaw pa niyang pumasok sa school dahil sa hindi pagsipot ni Vince sa usapan nila kahapon.

First love at first boyfriend niya ang binata at sobrang na attach talaga siya dito ng husto kaya sobrang sama ng loob niya dahil binalewala siya nito at pinagmukhang tanga.

She wanted to hear his explanation pero parang ayaw pa niya itong kausapin at makita.

Pagpasok sa school walang Vince ang nagpakita o nagparamdam sa kanya hindi din ito pumasok sa klase nila ng hapong yun at sobrang nagtataka na siya kung bakit wala talaga itong paramdam.

Two days pa ang lumipas pero hindi pa din niya ito nakikita, kaya bigla na siyang kinabahan.

Ano kayang nangyari dito medyo nag aalala na din siya at kung ano ano na ang pumapasok sa isip niya.

Sam decided to look for his friends at magtatanong na lang siya sa mga ito sa kung bakit ito lumiban sa klase ng ilang araw, at eksakto namang nakita niya si Mon isa sa kaibigan ni Vince.

"Mon wait!" Tawag niya dito at lumingon naman ang lalaki tsaka siya hinintay na makalapit.

"Hey Sam." Bati nito pagkakita sa kanya.

"Nakita mo ba si Vince? ilang araw na kasi siyang hindi pumapasok at wala akong balita sa kanya?."

Tanong niya agad dito.

"Oh---- hindi mo ba nabalitaan Vince's mom is on the hospital right now and is in critical condition si Vince ang nagbabantay ngayon." Sagot naman nito sa tanong niya na ikinabigla niya.

" Ha? H-hindi ko alam." Saad niya, bigla siyang nakaramdam ng guilt feelings dahil sa kung ano anong inisip niyang negatibo para kay Vince.

Kaya pala hindi ito sumipot sa usapan nila the other day because he got an emergency sa mommy nito, if only she'd known. She thought at biglang na guilty.

"A-alam mo ba kung saang hospital naroon ang mommy nya Mon?"She asked him ng makabawi sa pagkabigla.

"Yeah, I give you the address." Sagot naman nito na kumuha ng papel at ballpen tsaka inilista ang number ni Vince.

And after nga ng klase niya ay agad niyang pinuntahan si Vince sa hospital king nasaan ang mommy nito.

Nagtanong siya sa nurse station kung san  ang room ng mama nito at itinuro nga siya sa ICU.

Agad siyang pumunta doon at napatigil ng makita niyang nakaupo si Vince sa waiting area sa labas ng ICU.

Nakayuko ito kaya hindi siya nito napansin.

Sam silently sit beside him at dun umangat ang ulo nito nang maramdamang may umupo sa tabi  nung makilala siya ay agad itong umupo ng maayos at malungkot siyang tinignan.

She saw him fresh from crying at nanlalalim na ang mga mata nito halatang kulang sa tulog. Halos madurog naman ang puso niya pagkakita dito kaya gustong gusto niya itong yakapin para sabihin dito na naroon siya at hinding hindi ito iiwan.

"V-vince hows your mom?"

Basag niya sa katahimikan nila, nakatingin lang kasi ito sa kanya.

"She's not fine Sam." Garalgal ang tinig nitong sagot at bahagyang nag-iwas ng tingin sa kanya.

Dahil hindi na niya mapigilan ang emosyon at sariling damdamin ay niyakap na lang niya ito habang tumulo na din ang luha niya.

She can feel how hurt and worried he is right now at nararamdaman niya kung gaano ito kalungkot sa nangyari to his mom.

Vince also hug her back and she could feel him cry into her shoulders.

"It's okay,----

babe everything will going to be alright."  Pagpapalakas niya sa loob nito habang hinahaplos niya ang likod nito.

She knew that all he needed that moment was a hug from a person who cares so much for him at yun ang ipaparamdam niya sa nobyo to atleast ease the hurt he's feeling.

*Next chapter*

Please follow for updates❤