Tatlong taon na ang lumipas ngunit wala parin akong balita sa anak kong so Venthuz, at tanging larawan lang nya ang katabi ko sa pag tulog, kasalukuyan akong nag aayos ng mga damit para ilagay sa maliit na maleta, ito lang naman ang dadalhin ko, matapos kong mag ayos ay tinulungan ko namam mag empake si mom at si dad, finally makakauwi na din kami sa pilipinas, laking pasalamat ko dahil gumaling na si mom at nakalakad ng muli si daddy at uuwi na kami sa pilipinas. Hindi na ako nagpasabi sa mga kaibigan ko na uuwi na ako, sosorpresahin ko na lamang sila, pagdating sa bahay ay si tanya ang nabungaran namin, agad naman itong humalik sa daddy ko at ganun din sa mommy ko sa pisngi, alam na ng mga magulang ko ang ginawa sakin ng mga kapatid ni daddy at ng magaling kong pinsan, pinalayas nil

