CHAPTER 11 (THIGHS)

803 Words
CHAPTER 11 (THIGHS) “Kenji! Ang aga-aga pa! Mamayang gabi na ‘yan!” wika ko. Nilagay ko pa ang tumakas na buhok sa aking pisngi sa likod ng aking tainga. Ang ganda ng umaga kapag ganito ang bubungad sa ‘yo araw-araw! Sana nandito nalang palagi si Kenji! Para hindi lang ang mga bulaklak ko ang may dilig palagi! May dilig din ako! “Mas mabuti ng mas maaga para marami tayong magagawa,” he said then winked at me. Ganito ba talaga kalandi si Kenji? Nagising niya ata ang aking buong kaluluwa. “Kenji, umalis kana nga dito! Baka magalit ang mga bulaklak ko sa mga pinagsasabi mo!” pagbibiro ko pa sa kanya. “Hurry up so we can have breakfast together,” Kung pwede ko lang iwan ‘tong mga bulaklak ko at hayaan na lang si Nanay Isay ang magdilig. Kaso mas gusto ko kasing ako ang nagdidilig para matingnan ko sila isa-isa. I always checked them. Parang mga anak ko na rin ang mga bulaklak ko. Naisip ko rin dati na magkaroon ng pusa o aso kaso allergy naman ako sa balahibo nila. Nung bata ako, may nag request ako ng aso bilang birthday gift sa ikawalong taon ko. Kaso doon ko rin nalaman na allergy pala ako kaya hindi ko na rin tinuloy. Binalik nalang nila dahil takot ding mag-alaga ang mga kasama ko rito. Naghanap na lang ako ng pwedeng gawin at itong pagtatanim ng bulaklak ang aking napili. Nakakarelax din kasi gawin. Marami na rin akong natanim dito. “Tulungan mo na lang kaya ako? May isang hose pa d’yan,” Gusto mo pala ng mas mabilis bakit hindi mo na lang ako tulungan? Mayroon din pala akong mga isda na nilagay ko sa gitna para mas magandang tingnan. His face was serious as he picked up the hose. “Konti lang dapat, ‘wag mong damihan,” paalala ko rito. Tumabi ito ng tayo sa akin at sabay naming dinidiligan ang mga bulaklak na nasa harapan namin. Naligo na ba ‘to? Bakit ang bango ng amoy niya? “Ito lang ang ginagawa ko sa tuwing umaga. Ikaw, Kenji, ano’ng ginagawa mo sa lugar n’yo sa tuwing umaga?” tanong ko sa kanya upang mabasag ang nakakabinging katahimikan. “At this time, I should be on my way to work,” wika niya. I would like to reopen the topic about my desire to have a job. However, he might get angry with me again. Iibahin ko na lang ang sasabihin ko. “Do you exercise every morning?” tanong ko ulit. Uunti-untiin ko na lang muna. “Yes, I have my own equipment at home so I don't have to go to the gym.” Ako lang? Pero sobrang nakakaturn on ang mga lalaking mahilig mag-exercise. Doon kasi nagkakaroon ng disiplina ang isang lalaki sa katawan niya. Pero ang katawan naman ni Kenji hindi ‘yong tipong sobrang laki na. Kumbaga nasa gitna lang. Napatitig ako sa mga kamay niya na nakahawak sa hose. Lumalabas na ang ugat nun. Ang haba at ang puti ng mga daliri niya sa kamay. Idagdag pa na ang linis ng mga kuko niya sa kamay. Iyon ba ang pumasok sa akin? Kaya pala ang sarap umungol. “Too bad, there's no equipment here at home. I'd like to make my thighs bigger,” Yumuko ako upang tingnan ang aking mga hita. Malaki naman na iyon, kaso nakukulangan pa ako. Maliit na ang aking balakang kaya mas lalong magandang tingnan kung malaki ang hita ko. “Let me see again?” he said, peeking to look at my thigh. Napatango-tango ito ng ilang beses bago magsalita. “Your thighs are already big. Do you want them to grow even bigger?” Mahina ko iyong hinampas. Namula agad at nagmarka ang aking kamay. Maputi ang aking balat at kahit anong bilad ko sa araw ay namumula lang ako at bumabalik lang din sa dati ang aking kulay. They guessed that I might have Spanish blood too. Because my nose is pointed. Halata rin sa aking mukha na may lahi ako. Pumasok na naman sa aking isip kung sino ba talaga ang mga magulang ko. Nitong nagkakaedad na ako at nagmature na ang aking isip at napagtanto ko na hindi pwedeng wala akong mga totoong mga magulang, doon ko sinimulang itanong sa sarili ko kung sino ba talaga ako. Hindi ko mas makikilala ng mas maayos ang aking sarili kung wala akong alam kung saan ba talaga ako galing. Iyon ang isa sa mga goal ko. “Oo, para pwede kong ipulupot sa leeg mo hanggang sa hindi kana makahinga,” Mabilis itong natawa sa aking sinabi. “You can’t kill me with that. Malapit sa mukha ko ang pagkababa3 mo. Baka ikaw ang mamatay dahil sa sarap,”
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD