TILA itinulos ang mga paa ni Myla sa may pintuan. Ni hindi niyang magawang lumapit sa dalawa bagaman bahagya naman nang lumayo ang mga ito sa isa't isa. Lumipat ang tingin niya sa mukha ni Angelica. She was smiling from ear to ear. Na para bang hindi ito nahuli sa aktong naglulumandi sa mismong sala ng bahay ng amo nito. But she ignored it. At agad na lumipad ang tingin niya sa lalaki. She thought a guilty expression in Darwin's face would be nicer. O kahit man lang sana na-shock ito. But the only thing she could see in his face was that lazy expression. She was a nuissance, his expression was saying.
"I'm sorry, Angelica. You should probably go home now." ang balewalang sabi ni Darwin sa babae na nakangiting tumango lamang naman bago nagmartsang papunta sa pinto. Hindi nakaligtas sa
