Chapter 23
VENUS
"Venus!" I looked back and tried to recognize the face of the man who shouted my name. Pero hindi ko na siya makilala, bukod sa sobrang daming luha na tumutulo sa mata ko, bumuhos na rin ang malakas na ulan. Hindi ko rin masyadong narinig ang boses niya kaya nakilala ko lang siya nung lumapit siya. It's Nico. He's holding a black umbrella.
"Napakahilig mo magpaulan!" malakas na sinabi niya sa akin.
"Madalas lang umuulan talaga kapag malungkot ako. Hindi ko alam na uulan, hindi ko kasalanan na wala akong payong!" I defended myself.
Kinuha niya ang kanang kamay ko at iniakbay ito sa kaniyang balikat, at pagkatapos ay inakay na niya ako papunta sa malapit na masisilungan. Malakas ang buhos ng ulan, siguro itinigil muna ang mini concert sa may beach, wala na rin kasi ako
