Chapter 8.3
670 Words
Mira's POV
"Ano ba ang nangyari sayo na bata ka? Bakit may kaunting galos ka sa iyong mga kamay at braso." Nag alalang sabi ni nanay Rosing.
"Wala po ito nay." Matamlay akong ngumiti sa kanya.
"Naku ikaw na bata ka huwag Ka nang mag sinungaling, napa away Ka ba hah? Ano sabihin mo sa a.."
"Nay, OK lang po ako. You don't need to worry." Mahinang natatawa ako sa kanya.
"Nak, nag a.."
"Nay ok lang ako promise."
" O sya alam ko namang kahit hindi ka ok sasabihin mo yan. Pero nak, kung may problema ka huwag kang mahiya na ibahagi sa akin yun ha."
"Maraming salamat po nay." I hug her. Pinipigilan ko ang luha na dumadaloy sa aking mga mata.
"Sige na magpahinga ka muna dito sa kwarto mo. Tatawagin lang kita mamaya pag oras na ng kain mo." Hinalikan muna ni nanay ang aking noo at lumabas.
Ang kaninang luha na pinipigilan KO ay inilabas ko na. Mabigat ang pakiramdam ko ngayon. Gusto kong sumigaw pero hindi KO kayang gawin, naninikip ang dibdib KO. Parang hindi ako makahinga dahil sa sobrang bigat ng naramdaman ko. Gusto Kong sumuko pero pag gawin KO ito paano na lang ang kakambal ko. Gusto kong ibahin ang tingin sa kanya ng mga kaklase at estudyante sa L.A.. Gusto ko sa pagbalik nya maging maayos na ang lahat. Kahit Hindi KO alam kung ano ang totoong nangyari gagawin ko ang lahat para maging maayos ito para sa pag dating ng kakambal ko maging ok na. Gusto ko na kapag umalis ako sa L.A. payapa at tahimik na ang buhay ng bawat isa.
I wipe my tears and control myself not to cry again. Kinuha ko ang aking Cellphone sa mesa at nagpatugtog ng music para Aliwin ang sarili KO....
Sobrang sakit ng katawan KO ngayon. Parang binugbog ako. Wala akong gana na tumayo sa pagka higa KO dito sa aking Kama. Sana hindi ako lalagnatin nito.......
Mark's POV
I'm here now in my room. I can't stop myself from thinking about what my friends told me earlier. Pero hindi ko talaga kayang kalimutan si Vira. I love her even though I know that she doesn't love me back. She loves my cousin, King. Is this the right time to let her go???? I'm hurt seeing her hurt because of my cousin. I don't know what to do anymore............
I love her to the point that I'll do everything to make her happy.
I hope I can make the right decision tomorrow.............
Mira's POV
"Ayaw kong makita ang mukha mo Mira. I hate you! Umalis kana."
"N-no V-vira 'wag mo naman gawin to Kay ate. H-hindi ko kayang lumayo sayo." Umiiyak ang maliit na bata na si Mira sa pagkasabi nito sa kambal.
" Get out of my sight Mira. Hindi kita kailangan dito. Pinabayaan mo ako. Sabi mo Mahal mo ako at gawin mo ang lahat ng gusto KO pero bakit hindi mo ako sinamahan sa pag punta ko sa Park. Dahil sayo kung bakit na aksidente ako."
"M-mahaal ka ni a.."
"Shut up I don't need your s**t explanation. Now, get out of my room and don't ever dare show yourself again in front of me."
"N-no Vira maawa ka sa akin. Pls. kambal tayo huwag mo namang gawin ito.
"Just get out of my sight Mira."
"Vira Nnnoooooo."
"Mira Nak gumising ka" tinapik ni nanay rosing ang pisngi nito.
"N-nay." Napahikbi ako.
"Diyos Ko,Mira nilalagnat ka."
"N-nay napaginipan ko na naman."
"Shhhhh tahan na..........Maging maayos din ang lahat." ngumiti sya sa akin
"Antaas ng lagnat mo. O sya kumain ka muna para magkalaman ang tyan mo at Maka inom ka ng gamot........."
Tinulungan nya akong mag ayos sa aking pag ka upo sa Kama...............
Sigurado na bukas hindi ako makapasok nito.Ngumiti ako ng malungkot. Siguro bukas magpahinga muna ako sa mga parusa na kayang gawin ni King.
Sa susunod na araw na pagbalik ko sa School siguraduhin kong simulan ko na ang pag sa ayos ng problemang ito.
- Writer
