Nagising ako na katabi na si Jaia sa kama. Inilibot ko ang paningin ko baka binuhat ulit ako ni Christian kagabi pabalik sa kwarto namin ni Jaia. Ngunit napagtanto ko na nandito parin ako sa kwarto kung saan may nangyari amin. So I must say, si Jaia ang kinuha niya sa kabila at inilipat dito.
Pinamulahan ako ng mukha nang maalala ang nangyari kagabi. Wala palang silbi kung hiwalay man ang kwarto namin dahil may mangyari at mangyari pa rin. Lalo na ngayong mag-asawa na kami. May karapatan na siya sa akin. Maging ako ay may karapatan narin sa kanya. Kahit huwes lamang ang kasal namin ay legal pa rin yon ayon sa batas.
Napatingin ako sa anak kong gumalaw sa tabi ko. Dahan-dahan niyang minulat ang mata niya. At nang mabungaran ako ay ngumiti ng mapakatamis.
"Good morning, nanay." Bati nit
