Nang magising si Anastasia ay nakita niyang maliwanag na sa labas ng kweba. Ibig sabihin ay naumagahan na sila sa kweba. Maliwanag na ang langit at wala na siyang kadiliman na nakikita, senyales ng ulan. Agad niyang nilibot ang paningin sa paligid ng kweba para hanapin si David, pero hindi niya ito nakita.
Nang maalala niya ang nangyari kagabi ay bigla siyang nag-alala para dito. Naaalala niyang umalis ito kagabi habang umuulan pagkatapos nilang mag-away. Ibig ba nitong sabihin ay hindi ito bumalik? Napahawak siya sa dibdib ng makaramdam ng sakit. Tumulo ang isang luha niya, pero agad din niyang pinunasan ng makarinig ng sigaw.
"Anastasia?" Napatayo siya ng marinig ang boses ni Christian na papalapit. "Anastasia!" Patakbo itong lumapit sa kanya saka niyakap siya ng mahigpit. "Thank
