Frenzy Fancy R18 (COMPLETED)

20

"Iah... May pasok ka pa."

Iyak pa rin ako ng iyak. I feel like I am super down since the day I knew that I am pregnant. Hindi ko alam pero parang masama pa ang loob ko sa nangyari.

"Don't worry, I am always here."

Tumango na lang ako at pumasok na. Malapit na ang birthday ko kaya sigurado after that, we'll plan about our wedding. Nagdadalawang isip na tuloy ako.

"Mom..." Nanlalaki ang mga mata ko ng makita si Mommy na naghihintay sa labas ng school ko.

She's having the attention. Maganda naman kasi si Mommy. Hindi na nakakapagtaka iyon. She's sophisticated too.

She hugged me as soon as I am near on her. Iyak naman siya ng iyak. Napaiyak na rin ako. She wiped her tears before she motioned me to get inside the car.

Hindi ko na talaga napigilan at humagulhol ako sa harap niya. Hindi ko kaya... Sa totoo lang, ngayon na buntis na'ko... Parang di ko pa kaya.

Sa huli, narealize ko na ang hirap pala sa isang teenager na katulad ko. Getting pregnant at this young age... I feel confuse.

"Ba't hindi naman yata lumalaki ang tiyan mo." Titig niya sa tummy ko.

Umiling ako at mas lalo pang naiyak. I hug her once... Before I confess.

"Iah..." Disappointed na sabi niya. But she sighed.

"Iah... I'm very disappointed."

"Sorry Mommy."

We talked about things before we went in a restaurant. She asked me if what I really want. From the drink down to the foods I'll eat tonight... Gano'n. Kailangan ko raw maging aware sa mga kinakain ko lalo na't buntis nga ako.

"So? Titigil ka sa pag-aaral next school year?"

Tumango ako at ininom ang avocado juice.

I heard her sigh. Na parang ayaw niyang maniwala na titigil nga ako sa pag-aaral. Isang taon lang naman. Saka ako babalik. For the sake of my pregnancy.

"Iah... I couldn't blame you now. Kasi Nanay mo pa rin ako... At obligasyon ko na intindihin ka. Kahit sabihin ko pang disappointed ako sa mga pinaggagawa mo... Hindi naman kita matitiis. You know... Your dad's always asking me about your health. E umiiwas din naman siya na makatagpo si Pol... Baka kasi masuntok niya iyon. Bata ka pa Iah, siya ang higit na mas mature sa inyong dalawa. But look at what he did to you?"

I gulped... They shouldn't just blame Tres... But also me. Wala namang mangyayari kung hindi ako nagpatianod.

Iba nga talaga ang nagagawa ng sariling pagnanasa. May kalakip na problema.

"Hindi lang naman po si Tres, Mom."

"Kaya nga..." She sighed, "... Kahit na sisihin ko siya sa mga nangyayari ngayon, wala na rin namang magagawa kasi buntis ka na."

After our dinner, hinatid ako ni Mommy sa tapat ng gate ni Tres. I saw a glimpse over his car. Dumating na yata, mas nauna pa sa akin. At hindi ako nakapagpaalam kanina, baka nga makakatikim ako ng galit kasi nawala sa isipan ko na makapagpaalam sa kanya.

Namamaga yata ang mga mata ko dahil sa bigat no'n. I can only see a blur image from the front. Kaya hindi ko napansin na nakaabang na pala si Tres. Nakaputing t-shirt at cardigan siya... Kaya natanaw ko kaagad siya sa unang diretsong tingin sa unahan.

"Iah... " sabi niya sa malumanay na boses.

Napaiwas ako at lumapit sa kanya. I hug him before kissing his lips. Napaawang tuloy ang mga labi niya.

"Did you cry?"

He asked out after caressing my cheeks. Tumango ako at napaiyak na naman.

"Iah..." Tawag niya sa malumanay na boses, "... Nahihirapan ka na ba?"

I nodded. I wanted to answer him with honesty. Ayaw ko na hindi nagsasabi sa kanya sa mga bagay na nagpapahirap sa akin. Hindi naman pwedeng ako lang ang naghihirap.

"I am always here, Iah... Kasangga mo'ko sa lahat ng paghihirap mo. Hindi naman kita pababayaan, e."

Tumango ako at hinigpitan pa ang yakap sa kanya. He held me also before asking me to get inside. Lumalamig na ang gabi. Ang simoy ng hangin.

Tinulungan niya ako sa lahat ng bagay... I feel like I was being taken care of with love. Kaya nakatulog ako ng matiwasay.

It's weird that I feel alive after a long night. Good mood. Hindi tinutupak. At hindi crying lady sa araw na yon. I look so jolly na parang hindi lang kahapon ng parang namatayan ako sa sobrang gloomy ng pakiramdam ko.

I saw Tres preparing for something. When I took a peep, he was arranging some fruits and veggies in a tupperware. Kaya laking gulat ko ng sinabi niyang para sa akin ang lahat ng mga yon.

I kiss him after hearing that. Daddy na daddy... He looks so happy and excited. And who am I to stop him from having those feelings?

"If you need anything, just tell me right away."

Tumango ako at bumaba na ng sasakyan niya.

Jenny saw me from the entrance. Natutuwa itong niyakap ako na hindi ko alam kung bakit. Maybe she just missed me for I don't know what reason. E kahapon lang naman kami nagkita.

Sa loob ng isang buwan, laging gano'n... I talked with my friends na parang walang nangyayari na pagbabago sa'kin. Tres was extra careful. Lagi niya akong sinasamhan, even in my first check up. He looked so excited.

"First time kong magiging tatay..." Ngisi niya sa akin.

Nagpipigil naman ako ng ngiti at tumango. First time ko rin naman. Buti na lang 'to at puro landi lang ang alam at nag-iingat talaga. Kung hindi, baka marami na rin siyang panganay sa sobrang hilig niya.

On my 18th birthday, I was shock when I saw Cherry with my friends... Sina Mommy at Daddy rin. They surprised me with a lot of floating balloons. May mga pa-usok din na effect. At maraming handa.

I smiled at everyone... Sinamahan ko rin si Mommy na pangiti-ngiti sa mga bisita niyang taga-simbahan. Sina Daddy at Tres ay nasa malapit sa Pool at nakikipag-inuman sa mga kasamahan nila sa hospital.

My friends were there too... We talk about things. Sa school. Sa study. Tungkol sa achievements ng ibang tao. At kahit ano na lang hanggang sa nahulog ang topic tungkol sa 18th birthday ko na ipinagtataka nila kung bakit dito ini-held sa bahay ni Tres.

"I don't know..." Iling ko at lumingon kina Tres.

"O baka naman kaya arrange marriage kayo kaya dito inihanda?!" Halos pasigaw na sabi ni Kitkat.

Napaawang na lang ang labi ko sa iniisip nila. At natawa na lang din. But it was short-lived.

I am at awe when I saw Daddy coming infront. Nag-microphone pa ito. Para maagaw ang atensyon ng lahat.

I gulped... And gulped. I look at Tres na pangisi-ngisi habang tinititigan si Daddy. There's something up... Sigurado namang tungkol ito sa'ming dalawa ni Tres. But I don't have an idea of what Daddy will announce to all.

"... My daughter is very precious to us. Kaya nga... Kahit mahirap, kailangan na namin siyang bitawan."

Napasinghap ako sa narinig at napatayo. I look at Tres na mas lalong lumawak ang ngisi.

"It's an honor to announce for everyone that my daughter Iah and my friend Pol will get married on Sunday.",

Nangatog ang mga tuhod ko at napahawak sa upuan. Nakarinig na lang ako ng singhapan. Even my friends were all shock. Who would believe that I am getting married on Sunday this week? E hindi naman nila alam kung anong nangyayari sa'min. O nangyayari sa pamilya ko.

Cherry went mad kaya maaga itong umalis na sinundan naman ni Daddy. At si Daddy ay sinundan din ni Mommy. Ang mga friends ko nama'y maaga ring umuwi dahil mahirap makahanap ng masasakyan sa ganitong klasing lugar.

"Iah... Congrats!"

Napatango na lang ako sa bati ng isang Doctor. Tumabi ako kay Tres at humilig sa balikat niya.

"Kung hindi pa sinabi ng Daddy mo na ikakasal ka na rito, e hindi pa ako maniniwala. Iah, you look so decent to get married in this age."

"Alam ko po Ate Ana... But I want this."

Ngumuso naman ang Nurse at kumuha ng sinugbang marshmallow. They didn't ask more. Parang alam naman nilang arrange marriage lang ito. They only need nothing from me or from us.

"Did you force Daddy?" Akusasyon ko ng maiwan kami sa kusina.

"Hindi naman Iah. I told him every possible thing that would probably happen if the guys around us know that you're pregnant. Kahit naman kasi ikasal tayo ng pasekreto, pag-iisipan ka pa rin ng masama."

Umiling ako at sumandal sa counter.

"I'll stop going in school after this school year."

"Iah..." Tawag niya.

"Hindi ko kaya ang multi-tasking Tres. Aalagaan ko ang baby hanggang next year. Saka ako babalik sa pag-aaral."

"Iah..." He sighed.

And I sighed too.

"Let's be practical, Tres. Kaya ko naman e. Makakahabol pa ako. Saka magiging asawa na kita kaya hindi ko naman siguro kailangang magmadali sa pag-aaral? Forever stuck na ako sa'yo, Tres."

"I know." ngisi niya at hinila ang batok ko.

"I like you, Iah."

Unti-unti ko ng na-realize na ikinasal na nga ako. Hindi bongga, pero sapat na iyon para masabi kong nasatisfied ako sa inihanda namin. Civil wedding isn't that bad at all. Malalapit lang na mga kaibigan ang imbitado sa venue. Present ang mga kaibigan ko. And Cherry was back to Cebu for her therapy.

I got tired from everything... Hindi naman ako ang naghanda pero napagod pa din ako sa kasal.

I look at Tres na nakaupo at nakatalikod sa'kin. He's infront of his laptop. Narinig ko na may pinag-uusapan sila ng nasa kabilang linya. There was no trace for something is going on. They have just some normal convo. Akala ko lang pala.

Akala niya yata tulog na ako... Malakas ang loob niyang sabihin na----

"Addie... It's still the same."

"... My feelings for you didn't change."

Okay?! Tumalikod na lang ako at nagtago sa kumot.

Sino naman ang gustong marinig ang asawa na umaamin sa ibang tao?

Not me... I like Tres... But I am not considerate. Tatakasan ko talaga siya.