Chapter 32

1336 Words

KING HECTOR’S POV NABUBUWESIT talaga ako nang mga oras na yon. Paano ba naman? Magtimpla lang nang kape di pa marunong. Anong klaseng utak meron ba siya? Napakatanga niya kasi! Medyo marami akong nainom na alak kanina. Kaya medyo nahihilo na din talaga ako. Parang unti-unting tumatalab na yong laak sa katawan ko. Kaya nga sana ako nagpapatimpla ng kape sa kanya. Para kahit papaano sana magising yong katawan at utak ko. Pero di naman pala marunong magtimpla ng kape. Simpleng bagay hindi pa magawa. Nawalan na tuloy ako nang gana. Gusto ko na sanang umakyat sa kuwarto ko para makapagpahinga na rin. Kaso hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit hindi ako makatayo-tayo sa kinauupuan ko. Nakapagkit ang mga mata ko kay Clementine. Bawat galaw nito’y sinusundan ko ng tingin. Pagkatapos

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD