Unveiling Secrets

Chapter Eleven: Dream

Natulog agad ako because I have plans for Saturday morning.

...

Gumising ako nang maaga para makapag morning jog. Simula nang makilala ko si Sage lagi na akong gumagala sa neighborhood namin. Sa dami naming pinupuntahan, may mga nadiscover kaming dalawa.

Well madami namang puwedeng ibang puntahan kaso malayo pa and ayaw kong lumayo. Buti sana kung kasama ko si Sage.

Pagkalabas ko ng apartment ay tahimik ang kapaligiran and I continue to go sa secret place na nakita namin ni Sage.

Well, it's a place na puwede kang mag picnic and the view is worth dying from. Lake 'yon na maraming duck. Problema lang ay malamok sa lugar na 'yon kaya I wore leggings and longsleeve.

Nang makarating ako ay agad akong naka hanap ng peace of mind. Humiga ako sa damuhan and I watch the sun rise.

Habang pinapanood kong lumiwanag ang langit, napa isip ako sa mga pinag samahan namin ni Sage.

Did I spend my time with him in a romantic way kaya nag kakaganito ako? Or maybe this is the first time na may naging kaibigan akong lalaki and it's normal for me to act this way.

I shrugged my head. "What the heck am I thinking," saad ko sa sarili ko. There is no such thing as that.

"Yeah, I'm curious too, what are you thinking?" Saad ng kung sino sa gilid ko.

Napa tingin ako sa nag salita and nakita ko si Sage. What the f**k, bakit ganoon ang boses niya? I didn't recognized his voice because it sounds more seductive in my ears right now.

"What are you doing here?" Saad ko habang tumatayo mula sa pag kakahiga.

"It's our routine every Saturday, and I messaged you earlier na sabay na tayo pumunta dito kaso pag punta ko sa inyo sabi ni Ate Cecillia umalis ka na raw," saad niya at nilapitan pa ako para mag katabi kami.

"Bakit hindi mo sinama si Camille?" Pag iiba ko ng topic.

"Nahanap nating dalawa ito kaya tayong dalawa lang ang dapat na nandito, it won't be a secret place kung isasama ko pa si Camille," saad niya at tumango naman ako as if I wasn't fluttered.

After a while, I heard him sigh. "Phoebe, can you please stop doing what you're doing?" Saad niya out of nowhere.

Nag tataka ko siyang tinignan. I'm not doing anything aside from watching the grass move and feel the breeze of air. "Uh... I'm sorry, stop what?" Nag tataka kong tanong sa kaniya.

"Stop avoiding me, please, we've been friends for a month now, is it all nothing for you?" Saad niya na para bang nag oopen up ng problema sa magulang.

"I know this is out of the blue, but I like you Phoebe. All these time, it's always been you. If you can live without me, well good for you, but I can't..." napuno ng luha ang mata niya pero hindi tumulo sa mga mata niya.

"Sage, I don't know what to say..." saad ko ng mabagal.

"I know, I should take this thing slow because we just know each other for a month, and I don't expect you to feel the same towards me." Seryosong saad niya.

Mag sasalita na sana ako nang tumunog ang alarm ko.

What the heck is that?

Napatulala ako. Oh my gosh. I should stop thinking about him, masiyado nang masama sa kalusugan ko.

Napasabunot ako sa buhok ko, ano ban iniisip ko at bakit ganoon ang napanaginipan ko?

Never in my wildest dream na inisip kong may gusto sa akin si Sage, this is so unexpected.

"Phoebe, hija gising ka na ba?" Kumatok si Ate Sita.

"Yes po, kakagising lang," saad ko mula sa kama.

"Inaantay ka ni Sage kaninang madaling araw, may pupuntahan ba kayo?" Tanong niya nang pumasok siya sa kwarto ko.

"Hindi ko po alam, wala naman po kaming usapan," saad ko at tumango naman siya.

"Ah ganoon ba.. oh sige, mag ayos ka na at bumaba na, mag aayos na rin ako ng hapag kainan natin," saad niya at lumabass na.

Napahilamos ako ng muka gamit ang kamay. My gosh...

I shaked my head. Ako lang naman ang nakakaalam ng panaginip ko, why am I bothered so much na magiging awkward kami ni Sage? Hindi naman siya ma w-weirdan sa akin na napanaginipan ko siya in that way kung hindi niya malalaman.

Tumayo na ako ng kama at ginawa na ang morning routine ko.

I should continue living my life like a normal day. Yeah... that should do. I should keep this to myself.

Bumaba na ako and as usual naka handa na ang kakainin ko at inaantay na ako nila Ate Cecillia.

"Bakit hinahanap ka ni Sage kanina?" She looked ate me suspisciously.

"I don't know po ate, anong oras po ba niya ako hinanap?" Tanong ko.

"Hindi ko natignan yung orasan pero base sa kalawakan, alas sinco 'yon hija," saad niya at tumango tango ako.

"Ikaw talaga Cecillia, alam mo namang umaalis ni Phoebe ng ganiyang oras kasama si Sage kapag sabado hindi ba, nag taka ka pa," saad ni Ate Sita at nalaglag ang panga ni Ate Cecillia na parang may narealize.

“Ay oo nga ‘no! Eh bakit hindi ka natulog ng maaga kagabi kung may pinupuntahan naman kayo lagi?” Kuryosong tanong ni Ate Cecillia.

“Hay nako Cecillia, hindi ko malaman kung inaasar mo ba si Phoebe o hindi. Halata namang iniiwasan niya si Sage dahil may girlfriend na,” saad ni Ate Sita at umiling.

Napatikom ng bibig si Ate Cecillia at kumain na kami.

“Pero siya lang yung mag isang lumabas ng bahay kanina, bakit hindi niya kasama yung girlfriend niya?” Tanong na naman ni Ate Cecillia.

“Ay jusko! Malamang ngayon lang ulit sila nag kasama kaya alam mo na, nag loving loving yon kagabi, maaring pagod yung babae,” saad ni Ate Sita na naging dahilan kung bakit ako nasamid.

“Jusko, may bata tayong kasama manang!” Natatawang saad ni Ate Cecillia.

Habang inaabutan ako ng tubig ay napaisip din ako. There’s no way na walang nangyari sa kanila.

First of all, nag bonding sila before going to bed and anong oras na nila pinatay ang ilaw. Oh my god, I should stop thinking about it. Baka mamaya maimagine ko pa at hindi ko na sila matignan ng maayos!