Ano ba Jan tigilan mo nga Ako! kanina ka pa hah, nakaka asar kana!.para Kang asong buntot na buntot SA akin..ano ba talaga Ang kailangan mo SA akin?
"Sinabi ko na SA 'yo lubayan mo si Lazel mahirap bang intindihin 'yon?"
"At sino ka Naman para utusan Ako Ng ganyan? Eh remind ko lang SA 'yo hah.Si Lazel ay Kaibigan ko.kaya mahirap SA akin Ang hinihingi mo."hindi ko Yan kayang ibigay dagdag nito.
"Ano bang gusto mo? gagawin ko lahat Ng utos mo Basta gawin mo lang yong gusto ko."
"Wala Kang gagawin..dahil hindi Naman dapat."
"Ang labo mong kausap, Ikaw na Nga binigyan Ng pabor. hindi mopa tanggapin..ano bang pinagmamalaki mo?" SA pag kakaalam ko Wala kana mang ka relasyon."
"Oo Nga taman ka Naman Wala Nga! Pero sapat na ang dahilan ko na hindi Ako pumayag SA gusto mong mangyari..dahil baka don mawawala yong taong Kaibigan ko, naintindihan mo ba 'yon"
"Kaibigan? siguro Ikaw Kaibigan lang Ang turi mo SA kanya? natigilan si Era SA kanyang naririnig.
"Ano bang ibig mong Sabihin?"
"Alam Kong Alam mo Ang ibig Kong iparating.hindi kanaman bobo hindi ba?.
"So, sinabi mong may gusto SA akin si Lazel?" Yan bang ibig mong Sabihin?
"Oo direktang sagot nito."
"kaya Nga mas mainam na layuan mo siya, kasi habang dikit na dikit yong Lazel SA iyo.baka mas lumalim pa Ang nararamdaman nya,darating SA point na hindi na nya kayang pigilan ito."
"Kaya mo bang gawin SA Kaibigan mo na pahirapan Siya? na nag mo move on Siya na hindi Naman kayo. kung totoo Kang Kaibigan, layuan mo siya."
"Pwede ba! wag mong bilugin Ang ulo ko! ginawa mo lang Yan para makuha 'yong gusto mo! "
"Parang Ganon na Nga! inaamin k. pero, hindi lang akong Ang naka benipisyo Dito Ikaw Rin.."
Napaisip na si Era SA mga sinasabi nito, kahit itanggi nya may katuturan Ang lahat Ng sinabi Ng lalaki, hindi Naman Siya gaano kamanhid upang hindi maramdaman at mahalata Ang mga kinikilos Ng kanyang Kaibigan, gaya kanina. mukhang nag tagumpay si Jan SA pag combinsi nito..
"Ano ba 'yong dapat Kong gawin para hindi mas lalong lumalim 'yong feelings Ng Kaibigan ko?aside from that gusto Kong ipa realize SA kanya na hindi na Siya dapat mag aksaya Ng uras SA akin na walang sinasabi.. " Ng marinig ito ni Jan ay ngumisi ito na halatang may Plano Ng naka handa.
"Simple lang gawin mo!mag confess ka SA kanya at sabihing bakla ka talaga!"
"As If maniwala 'yon." Alam ko Ang takbo Ng isip Ng Kaibigan ko. hindi yong basta2x maniwala..
"Kung nagka Ganon.." patuloy nito
"sabihin mong may boyfriend kana.sa parang 'yan Alam Kong titigil na Siya kaka dikit SA 'yo.
"Paano ko 'yan sasabihin ni Alam nyang wala akong natipuhan Dito dahil matahimikin akong tao at naka Centro lang yong atensyon ko SA pag aaral"
"eh di sabihin mo boyfriend mo 'ko. handa Naman akong mag panggap SA harap nya.pero hindi SA marami naiintidihan mo Naman yong sinabi ko!"
"Ganyan kaba ka desperado para mapansin lang nya?"hindi makapaniwang tanong ni Era.
"Oo, Alam mong hindi mo 'ko naintindihan.high school palang Ako crush ko na 'yon Hanggang ngayon, SA katunayan Nga!Siya yong dahilan kung bakit pumasok Ako SA compayang ito, kinaya ko yong pagod Makita lang Siya! SA palagay ko parang naiinlove na ata Ako SA kanya."
"kaya ba ginawa mo 'tong lahat? para lang SA kanya? Oo walang paligo ligoy na sagot nito.
"Hindi mo ba naisip? na baka mas lalong hindi ka nya type kasi nakipag relasyon ka SA Isang lalaki! malamang iisipin non na bading ka!
"Okay lang mas okay na Nga 'yon.ayaw ko lang Makitang sweet Siya SA Iba.."
"Ako bang tinutukoy mo?" Oo. sinabi ko na sayo Kaibigan lang talaga kami,wag Kang mag alala..hindi ko aagawin yong mahal mo..kasi hindi Naman talaga Ako nagka gusto SA babae,pag Amin nya Ng totoo..
"So lalaki talaga yong gusto mo?" sayang naman may etsura ka pa Naman.
"Alam mo! hindi lahat Ng nakikita mo ay totoo..maaring nagbabalat yong Iba.walang nakaka Alam ."
"Bakit ba Ang lalim mong mag salita? may pinag daanan kaba?"
"bat mo Naman 'yan nasabi? SA mga Oras na ito ay nagkaroon Ng palagayang loob Ang dalawa..
"Hindi ko din ma explain, eh.basta Ang Alam ko Ang taong malalim mag salita ay may pinaghuhugutan"
"Sos! nag paniwala ka naman diyan"
"oo. so, payang ka na bang tulungan Ako?"
"May magagawa paba Ako?"
" is that a Yes?"
hindi sumagot si Era, bagkos nagpatuloy lang ito SA paglalakad!
"silent mean Yes! Sabi ni Jan nito.
"Oo na! payag na ako!nang marinig ito ni Jan ay na pa yes ito bigla, akala mo sinagot na ni Lazel!
"Pero may Isa akong condition."
"anong condition 'yan basta kaya ko walang problema."
"Simple lang huwag mong ipagkalat SA Kaibigan mo 'tong bagay na ito."
"Oo Maka ASA ka! hinding hindi ko 'yon gagawin
"So, pwede Mona akong lubayan Ngayon?kasi pinag tinginan na tayo Ng mga tao..
"Hindi pa! SA pagkat hindi pa kita ni libre..bilang pasasalamat ko SA pag tulong mo SA akin,sanay tanggapin mo 'yong pan lilibre ko."
"yon lang ba! Sige libre mo 'ko saan ba?"tanong ni Era rito.
Don tayo SA mang Inasal! malapit lang 'yon Dito.
nagpatuloy SA paglalakad Ang dalawa..sa mga Oras na ito,ay hindi na naka sunod si Jan SA kanya kundi,sabay na Silang naglalakad..
pagkalipas Ng ilang minuto ay pinasok na nila Ang mang Inasal Restaurant at nag oorder na si Jan Ng pagkain SA counter kung saan may mga cashier roon na ka lumbay.
habang si Era ay naghahanap Ng bakanting upuan,pero Bago ito ay nag paalam Muna siya Kay Jan na maghahanap Mona Siya Ng mauupuan.
Pinili ni Era SA may dulo,para hindi Maka agaw pansin Ng iba.ilang minuto din Ang nakalipas ay naglalakad na si Jan papunta SA mesa Ng kanyang Napili, may Dala itong no. Alam nyang palatandaan ito Ng mga rew roon kung saan nila dadalhin Ang mga pagkain na ino order Ng kanilang customers.
Umupo na 'ito SA harap ni Era!
"magkano yong nabayad mo? hati nalang tayo SA bayarin suhesyon ni Era.
"Huwag na! Sabi ko nga libre!"
"May libre bang nag papabayad!"
"Wala Naman ,nakakahiya Naman SA 'yo.
"Wag ka nang mahiya, Wala lang SA akin ito."
"Sos, nagmamayabang ka Ngayon?, hindi naman SA Ganon, gusto ko lang huwag mong isipin yong ginasto ko rito..taos sa puso ko tong iniimbitahan ka, bilang pasasalamat."
"Ikaw bahala! "
umayos kana nandyan na yong inorder ko, nakatingin si Era sa crew Na palapit sa kanila.
"Good afternoon sir, heto napo yong inorder nyo. "infairness maganda yong babae!! pero hindi ito pinansin ni Jan tanging sa pagkain lang ito nakatingin..
Mukhang nagkamali ata si Era Na husgahan ito.halos lahat ng lalaking nakilala nya ay mapapatingin talaga sa mga babae lalong lalo na yong maganda. siguri hindi lang talaga nya type ang babaeng ito at ang type nya ay ang kanyang kaibigan.
pagkatapos ilagay ang kanilang inorder, ay umalis na ito.
tumingin si Era, sa kanilang table. mukhang marami inorder si Jan,kahit gutom si Era hindi naman nya ito mauubos.. nag iba man ang kanyang anyo ngunit pag dating sa pagkain ay gaya ng ibang babae kaunti lang talaga ang kanyang mauubos kahit sabihin pa nating gutom siya.
nagsimula, ng kumain si Era kinuha nya ang tinidor at kutsara.. ngunit ang hindi alam ni Era ay bawat kilos nya inoobserbahan ni Jan..
Nagtataka ito kung bakit sanay Si Era ng gumamit ng kubyertos gayong sa kanyang pagkaalam ang mga lalaki ay hindi sanay na gumamit ng mga 'yon. lalong lalo na dito sa Pilipinas, Pwera nalang kung galing ito sa mayamang pamilya at may Etika pag dating sa hapag kainan.
Nagpanggap si Jan na busy sa pagkain,ngunit ang kanyang atensyon ay naka centro kay Era, kapag sa tingin nya ay mapapatingin si Era sa kanya ay agad naman ito yuyuko at mag kunwaring na eenjoy nya ang pagkain..
Si Jan ay nakapagtapos bilang crim, ang kilos o galaw nito ay nagpapatunay na may natutunan ito sa kanilang trainee kaya malas ni Era ay hindi nya ito mahuhuli...
Nagpapatuloy si Jan sa kanyang ginagawa hanggang napag tanto nya ay si Nabie ay may Etika pagdating sa pagkain.. nalalaman nya ito dahil ganoon din ang kanyang Ina kung kumilos na hindi talaga makabasag pinggan.. ng hindi maka tiis ay kinakausap nya ito.
"Ganyan kaba kumain? "
nagulat si Era at napatingin Kay Jan, na may halong pagkalito.
"Ang alin? " na hindi diretsang nauwaan ang tanong nito..
"'yong... 'yong..... nagiisip si Jan kung itutuloy pa ba nya kung ano ang kanyang iniisip.
Dahil hindi naman bobo si Era, ay napagtanto nya kung anong nais ipahiwatig nito..
"Ibig mo bang sabihin yong Behavior ko sa pag kain? " tama ba ako?
"medyo nabigla si Jan sa tanong nito,mukhang nababasa ni Nabie ang kanyang iniisip.ganon na ba siya ka halata?
"Oo sana if Would you not mind. "
"Ah,,Siguro habbit ko na talaga yong mga ganoong etika simula bata pa 'ko. "
"Bakit mayaman ba yong pamilya noon? "
Napatigil si Era, sa pagkain at nagiisip kung paano mag palusot, hindi nya akalaing mausisa pala ito.
"Grabe ka naman!!kapag ba ang taong may Etika sa pagkain ay mayaman na kaagad? di ba pweding natutunan lang ito sa Tv.. Hoy!!!! 2023 na tayo ngayon oh nag improve na 'yong mga tao, dahil sa Teknolohiya. Alam mo mas mabuti pang tapusin mona 'yong pagkain mo! kung ano-ano ang iniiisip mo eh.
Kunwaring kumain si Era, pero ang totoo kanina pa siya busog..gusto lang talaga nyang putulin ang topic na 'yon. Ayaw nyang pag usapan ang alin man na may kinalaman sa kanyang nakaraan..
Si Jan ay sa wakas, ay hindi muling nag usisa pa. Sa bagay tama naman ang sinabi ni Era rito maaring may kinalaman ang Teknolohiya kung bakit nag karoon ito ng Etika sa pagkain kahit na lalaki ito.
hindi na sila umabot pa ng sampong minuto sa pagkain.. ang mga pagkain na hindi nila nauubos ay nag request si Era na epa take out nalang.nong una akala ni Jan ay dadalhin ito ni Era sa kanyang inuupahan.. pero sa kanilang pag labas ay may nakita silang isang lalaking marumi ang damit na namamalimos.
Walang atubili si Era, at agad nya itong binigay sa may edad na lalaki...nag thank you eto kay Era..kanina pa daw ito gutom pero wala man lang nag bigay nito.
Sa katunayan, kanina pa nya ito napapansin habang sila ay kumakain sa loob. Ang ginawa ni Era ay subrang na impress si Jan, Ni hindi nga nya naisipang gawin 'yon pero itong si Nabie ay mukhang mabilis pa si kidlat.
"Anong tingin tingin mo dyan? may dumi ba sa mukha ko? nag alalang tanong ni Era.
"W--ala naman!! "nauutal na tanong nito
"Kung ganon bat ka nakatingin sa akin? "
"wala lang na impress lang talaga ako sa ginawa mo kanina.. "pag amin nito ng totoo
"Ay iyon lang pala!! akala kung ano nah!..Alam mo maswerte tayo kasi nakakain tayo 3 times a day.. Pero ang mga taong tulad non, ay very Unfortunate.."
"eh!! pwede namang pera ang ibigay mo don, suhesyon nito. "
"Ano ka ba, si ganiwa mong 'yan mas lalo mong tini tolerate yong tao sa halip, na pagkain ang kanilang tanggapin ay hindi na 'to tumanggap pa, dahil ang pera ang mas mahalaga sa kanila kaysa pagkain..
"Gusto mo bang mangyari 'yan. "
"Hindi noh.. tanggi agad nito"
Sige nah! pwede ka ng umuwi..iwan mona ako. salamat sa libre hah!
"Tinataboy mo na ata ako. "
"Dont get me wrong, ayaw lang kitang maabala pa!.. " Mukhang ako dapat mag sabi nyan eh!!
"Ehatid na kita sa inyo. Nan dy'an lang yong motor ko sa Tabing kanto naka parking."
"Naku! Huwag na.. maglalakad nalang ako at sa ka sanay naman akong maglalakad pauwi. hindi mona kailangan gawin 'yan. "
"I insist" saka ayaw kong naglalakad yong boyfriend ko! pagbibiro nito
"Pak!!! sinapak nya ito sa balikat pero hindi nya gaanong nilagyan ng pwersa.. ikaw hah! masyado mo ng kina career yong pagpanggap natin." mas mabuti ng handa anoh!! sagot naman nito..
"Dahil mapilit si Jan,ay naihatid na nya si Era sa kanyang inuupahan, dahil may karanasan na siya sa pag angkas ng motor kaya hindi na siya masyadong kinakabahan.. Nang time na 'yon ay hindi komapit si Era sa likod nito kundi sa may likod ng motor siya komapit..
Habang pinatakbo ang motor ni Jan, ay kinakausap nya si Era..
"Nandidiri kaba sa akin? "nagulat nanaman si Era sa tanong nito.
"Hindi ah! bat mo naman yan nasabi?tanong ni Era rito. "
"Halata naman eh! ayaw mo ngang kumapit sa likod ko mas gusto mo jan kumapot sa likod ng motor.. "Taman naman ako diba?
"Oh sige na heto na para hindi mo isipin na nandidiri ako sayo! kahit hindi naman totoo. dagdag ni Era rito
"Kakapit na sana si Era sa likod nito, ngunit kinuha ni Jan ang kanyang kamay gamit ang kaliwang kamay nito habang isa naman ay nanatili sa manobila ng motor. "Dito para mas safe..dinala ang kanyang kamay at pinapalopot sa baywang..
Sa mga oras na ito, libo libong bultahing kurente ang kanyang nararamdam. sa buong buhay nya dito lang nya nararamdaman ito.Ito kaya yong sinabi ni Lazel na Kilig!! No!No! hindi pwede sa kanyang isipan, siguro normal lang ito wala ng iba pa! pinilit nya paniwalain ang kanyang sarili na hindi siya kinilig siya sa mga uras na ito.
dahil nga nakayakap siya sa baywang ng lalaki ay hindi nya maiwasang ma amoy ang mamahaling pabango nito para iting Rugbe na nakaka addick amoyin...
Dahil sa kakaibang nararamdan ni Era, ay hindi nya namalayan na humihinto na ang motor sa tapat ng kanyang inuupahan.. Kung hindi lang ito nag salita ay hindi nya nalalaman 'yon.
"Nag eenjoy ka ata jan?" Dahil sa subrang pagka bigla ay agad nyang inalis ang kanyang kamay sa baywang nito. na Tela ngayon lang nya na realize na hindi na tumakbo ang motor na 'yon.
Hiling nya sa mga oras na 'yon ay sana lamunin siya ng lupa sa subarang kahihiyan..binilisan nyang bumaba at deritsong naglalakad patungo sa kanyang room...
hindi pa siya naka hakang ng limang talampakan, ay tinawag siya nito.
"Nabie... "napalingon si Era Hindi mo ba ako imbitahan na pumasok sa kwarto mo?ngisi!! na tanong nito
"Huwag na!! sa susunod nalang "
"Aasahan ko 'yan hah!! at salamat... muli ng pinaandar ang motor nito papalayo sa kanyang Inuupahan..
Kahit hindi na nya natanaw si Jan, ay nararamdaman parin nyang uminit ang kanyang pisngi.