"It's a mistake to confuse pity with love."
.
.
Pity
.
.
Napaupo na ako sa gilid, dahil nanghina na ang tuhod ko. Parang bumagsak ang mundo ko at ang hirap tumayo sa mga sandaling ito.
.
"Okay..." sa mahinang tugon ko at nawala na ako sa sarili ko.
"Where are you?" He calmly whispered on the line again.
"I'm just around the corner, Savy... I'll be going home soon. So, don't worry." Pumikit na ako at pinatay ko na agad ang tawag niya.
.
Nakakainis nga naman talaga! Inubos ko lang ang manga habang nakaupo ako sa gilid ng daan. Para tuloy akong unggoy dito. Napatingin pa ako sa katabi ko, dahil hindi rin naman ako nag-iisa rito. May iilan din na naupo na kagaya ko at kumakain din.
.
I looked at myself and laugh silently. So this is my reality! What a shame! Such a pity!
.
Hind
