PAGPAPATAWAD
1056 Words
Chapter 13
Nakatingala parin sya sa portrait ng
mga magulang nya
""Its been twenty years since your dad
died.napalingon sya sa nagsalitang
madrasta nya
"Yeah that's because of you. Because of
your st*pid did!
"I know. I was a selfish,and devil mind
it's my fault! pinagsisihan ko na ang
lahat, pero alam ko hindi ko na
maibabalik ang Nakaraan". lumuluha ito
habang nagsasalita
"Pagod nako Brenda, Gusto ko nang
tahimik na buhay, sinira mo ang buhay
ko, inagaw mo ang lahat sa akin,Yung
pangarap ko na magkaroon ng sariling
pamilya, magkaroon ng mga anak,
nabura lahat ang mga pangarap ko,
naglaho lahat, Dahil sayo, Its all your
fault! Huli na ang lahat kahit pagsisihan
mo pa.Wala na hindi mo na maibabalik
"Kasalanan ko ang lahat, patawarin mo
ako! I was so st*pid, Dapat naging
mabuting ina ako sayo, Pero inuna ko
ang nararamdaman ko para sayo! Na
Kesa alagaan ka mahalin bilang tunay
na anak, hindi ko man lang nagawa
Hindi ko naisip na kelangan mo pala ng
kalinga at gabay ng isang ina! Im so
sorry Jake I'm very sorry, madamdamin
nitong saad
"I want peaceful life Brenda! marami
na sana akong anak ngayon kung hindi
lang dahil sa kagagawan mo,Pero
habang nagkakaedad pala ako mas
gusto ko na pala ang mapayapa at
tahimik na buhay,Kesa mabuhay sa
galit at puot, Gusto ko parin magalit
sayo! gusto ko parin kamuhian ka.
pero ano pang silbi kahit naman isumpa
kita nang paulit ulit. hindi na maibabalik
sa dati ang Nakaraan, Pinapatawad na
kita Brenda," Napaiyak nalang ang ginang
sa narinig at tutop ang kanyang bibig
"Napakabuti ng papa mo, dahil napalaki
ka nya ng maayos napakaswerte nyo
ng mga kapatid mo, dahil sya ang
naging papa nyo, Napakaswerte ng mga
kapatid mo sayo,Dahil nung panahon na
hindi ko man Lang sila maalagaan ikaw
ang gumabay sa kanila sa mura mong
edad nagkaroon kana ng responsibilidad
na dapat ay ako ang gumagabay sa inyo
ako dapat ang nag aalaga sa inyo,
pero ikaw ang umako sa responsibilidad
Ikaw ang naging ama at ina ng mga
kapatid mo,Dapat ay nandun ka sa mga
angkan mo na nakaupo sa trono bilang
prinsipe. Pero mas pinili mo ang mga
kapatid mo kesa sa marangyang buhay
ng pagiging prinsipe",mahabang turan
ng ginang habang walang tigil sa pag iyak
"Obligasyon ko alagaan ang mga kapatid
ko Brenda! mahal ko sila Bagay na hindi
mo nagawa noon, Pero ano pang silbi
ang galit ko sayo kung huli na ang lahat!"
Matagal silang nag usap at
nagkapatawaran na rin sila Nagpasya
na syang umalis saka ito tumayo at
naglakad patungo sa pintuan.
Paglabas nya ng mansyon ay
naramdaman nyang gumaan na ang
pakiramdaman nya parang nabunutan
sya ng tinik sa lalamunan
"Ang gaan sa pakiramdaman na nailabas
lahat ng galit at sama ng loob na
matagal ko nang kinikimkim! mama,
papa i miss you so much thank you for
always there for me" usal nya sa sarili
at saka lumingon ulit sa mansyon bago
tuluyang umalis na nakapagkit parin
ang ngiti sa kanyang mga labi,
Dumeretso sya sa mga puntos ng
mga magulang at nag alay ng bulaklak
at nagtirik na rin ng kandila, at nag usal
ng panalangin. Una nyang pintuhan ang
papa nya"GERARDO CLINTON FORD LEE"
Napangiti sya "So smart huh? your
first name is also my first name! because
you said I'm the first born child.
So I must used your first name, and your
second child is must be used your
second name! Hmmm not bad! usal nya
habang nakangiti "I miss the day when
you here to comfort me, when I'm crying
your here beside me, I miss you Papa
till we met again! Saka nagtirik na ito
ng kandila at itinulos sa puntod ng ama
Isinunod naman nya ang mama nya
"JESSICA CLAIRE STANLEY" mama
I want milk wake up your so selfish!
why you leave me? But i love you mama
i really miss you so bad! My throne is
not my priority, you know! i want peace
ful life, i want normal life, i want living
so simple life, I dont the crown all I want
is you mama! kausap nya ang puntod
ng mama nya kahit alam nyang hindi
na sya naririnig ng mga ito. Dito nya kasi
ibubuhos lahat ang sama ng loob nya
kapag hindi na nya Kaya. Dito ang
takbuhan nya kapag may problema sya
Dito din sya umiiyak kapag sobrang
lungkot na nya at kelangan nya ng
makakausap, ni wala man lang syang
mapagsabihan ng problema, ng
hinanakit nya, kapag stress na sya. kahit
gustong gusto na nyang sumuko pero
pinipilit nya parin lumaban, pinipilit nya
parin magpakatatag, Pangarap pa
nyang magkaroon ng sariling pamilya
yung makikita pa nya ang mga anak
nyang lumalaki at gusto din nyang
maalagaan ang mga ito. Mabuti nalang
ay hinubog sya ng lakas at katatagan
tibay ng loob para lumaban,
"How are you there mama? are you okay
are you happy there? sunod sunod na
tanong nya mukha na syang baliw dahil
nagsasalita na sya mag isa pero buti
nalang ay walang tao sa museum ng
kanyang mga magulang Nagpatayo
kasi sya ng museum na para lang sa
mga magulang nya, Napakalawak nito
at napakalaki ng space yung tipong
pwede na mag ballroom sa loob nyon
pinasadya nya talagang lakihan ang
pagpagawa nya dahil minsan tuwing
death anniversary nila ay dito sila natu-
tulog na magkakapatid. At tuwing
piyesta ng patay though hindi naman
uso sa kanila iyon ngunit naadopt nila
ito sa kanilang Yaya na pinay na si
yaya Emily. Nag aalay din sila ng pagkain
kapag sasapit na ang kapistahan ng
patay. since natutunan na din nila ang
ibang tradisyon ng mga pilipino ay
ginaya na rin nila wala naman masama
kung sumunod sa tradisyon ng iba na
pinaniniwalaan nila. Nung una ay
natatawa pa sila lalo na noon si David
na hindi pa maalam sa mga tradisyon
ng mga pilipino ngunit kalaunan ay
natutunan na nya rin tanggapin ang
paniniwala ng iba, Natuto na rin syang
magsalita ng tagalog. dahil simula
mamatay ang mga magulang ni David
ay kina Jake na ito tumira at puro
tagalog nga ang salita nila kaya wala
syang choice kundi matuto na rin sa
wikang Pinoy, Wala sa sariling napangiti
si Jake. Nagtagal pa sya ng ilang minuto
soon bago nagpasyang lisanin ang
puntod ng mga magulang.
- Writer
