Chapter 1
343 Words
KRRRIIIINNNGGG
KRRRRIIIINNGGG
KRRRRIIIINNNGG
.
Sa sobrang lakas ng alarm ay pinagpupukpok ni Cindy ang alarm clock. Badtrip ang kanyang pagbangon.
“KAINIS…..MALAPIT NA IYON EHHH ASARRR”
Sinuot niya ang kanyang salamin at bumaba na sa kanyang kwarto
.
#SaKusina
Inienjoy nalang niya ang kanyang umagahan kahit papano, at ang dessert nito ay panenermon galling sa ina
"Anung oras ka na namang natulog?? Alam mung may pasok ka .Kakafacebook mu..... ayan .
Tignan mo nga itsura mo…..? . Kakapuyat mo…… ,kakagawa ng mga walang kwentang bagay!
AYAN!!!! Para kanang tigyawat na tinubuan ng mukha!" Dakdak ng kanyang ina
Pasok dito labas doon … yun nalang ang reaksyon ni Cindy habang makakarinig ito ng sermon
.
Kung malapit lang kay Cindy ang bag nito ay kukunin nya ang headset sa bag nya at magpapatugtog ng music na malakas. Wag lang marinig ang boses ng nanay.
"Di mu gayahin yang si Andrei.
Mas bata pa sayo pero matyaga sa pag aaral"
-Dagdag pa ng ina
“Hmp di nyo lang alam maraming beses ko na yang nahuling nagko-computer shop kasama ng kaibigan niya”
-sabat ni Cindy sa kanyang isip
.
Matapos ang isang sesyon ng kainan este sermonan ay naghanada na si Cindy upang pumasok sa unang araw ng pasok nito
.
#SaSchool
Naglalakad si Cindy ng biglang masilayan ang friend nyang si Mariel na kumakaway sa kanya.
Friend kamusta ka?
-masayang bati ni Mariel ang best friend ni Cindy
Ayus lang naman ikaw – sagot ni Cindy
Maayos din...
Infairness sayo friend hah...Consistent ka... – Mariel
Huh?? Anung consistent? – nagtatakang tanung ni Cindy
Kung ganu karami ang tigyawat sa huli nating pagkikita………Ganun pa rin ang dami hanggang ngayon.
Gamit gamit din ng face cleancer pag may time girl. – pang aasar ng kaibigan
Hindi ko kaya... – malungkot na tugon ni Cindy
Huh????? Bakit?? – pagtatakang sagot ni Mariel
Sa mga pangit at magagandang karanasan sa buhay ko andyan sila Hindi ako iniwan ... Kaya hindi ko kayang mawala sila basta basta.
- Writer
