KABANATA 52
ZYNE’S POV I'm sorry Kie. I'm really really really sorry Kie. Paulit-ulit na sabi ko sa isipan ko habang walang humpay ang pag-iyak ko. Nakasakay na ako sa taxi. Nakita ko si Kie na humahabol sa'kin, tinatawag ang pangalan ko at nag mamakaawa na wag ko siyang iiwan. Gusto kong bumalik at bawiin ang mga sinabi ko sa kanya. Gusto kong sabihin na handa akong lumaban para sa kanya. Pero paano ako lalaban sa isang digmaang matagal ko nang isinuko? Paano pa ako mananalo kung dati pa lang alam kong talo na ako? Binalaan na nila ako eh. Alam ko naman sa sarili ko na mauuwi sa ganito 'to pero itinuloy ko pa rin. Pinairal ko pa rin ang puso ko kesa ang utak ko. Nakakainis na puso ito. Alam naman niyang masyado siyang mahina para lumaban pero sukat na nag-mahal pa rin. Napahawak ako sa dibdib
- Writer
