Ameya
1 year later…
“Ang ganda mo!” naiiyak na sabi ni Sascha sa akin.
Siya ang kinuha kong maid-of-honor ko. Natawa naman ako sa pag-e-emote niya. Kunyari may papahid pa siya ng luha sa kanyang mga mata gamit ang kanyang Rico Cotton na panyo. Tinutulungan niya kasi akong magbihis ng aking wedding gown. Ngayon kasi ang nakatakdang araw ng kasal namin ni Justine. Dumating pa ang mga magulang namin galing sa America.
“Bakit ka ba umiiyak?” natatawang tanong ko sa kanya.
“Bakit ikaw ba hindi? Natural syempre kasal mo ngayon.” Inikot ko ang aking mga mata sa kanyan.
“Mabuti bai zipper mo na iyan dahil baka bigla tayong tawagin ng coordinator noh.” Ngumuso siyang tinulungan akong magbihis.
Maya-maya ay bumaba na kami at pumunta sa aking bridal car. Kasama ko sa loob ang aking ama at in
