FY#43
NAGISING si Karenina sa tawanan, na tila may nagkakasiyahan sa labas nitong safe house. Kinusot-kusot pa niya ang mga mata nang masilaw siya sa liwanag mula sa labas at pumapasok na sa floor to ceiling glass window ng silid na kinaroroonan niya. Nakahawi na kasi ang makapal na kurtina roon kaya malaya nang nakapasok sa loob ng silid ang mataas ng araw.
“Kaya pala…” paos ang boses na sabi niya para sa sarili nang mapatingin siya sa orasan na nakapatong sa may bedside table. Alas otso na pala ng umaga kaya mataas na ang sikat ng araw.
Napangiti siya at marahan niyang ipinikit ulit ang mga mata at dinama ang init ng araw na tumama sa mukha niya. Ilang araw na kasi na hindi siya nakakalabas ng safe house dahil kumikirot pa ang sugat niya sa tiyan. Medyo naging mainitin din ang ulo niy
