Chapter 13
NAMANHID ANG BUO KONG KATAWAN Wala na ata akong maramdaman kahit na ang buhos na malakas na ulan na tumatama sa balat ko, samahan pa ng malakas na pagkulog at pagkidlat may bagyo ata.
Para akong estatwa na hindi makagalaw sa kinatatayuan, gulat sa pangyayareng hindi ko inaasahan. At parang may kung ano sa tyan ko na nagpaikot-ikot, para din akong matatate na ewan. Bigla rin bumilis ang t***k ng puso ko parang nasa kakera.
Ilang segundo ng himiwalay sya sa akin at at para parin akong tuod na nakatayo lng. Doon lang ako nabalik sa katawan mo ng magsalita sya.
"Edi tumahimik ka rin," tinitigan lang nya ako nangpakabagot at basang-basa na rin ito ng ulan. Ang mga ilang hibla ng buhok nito ay natatakpan na ang mata sa kahabaan nito. Bigla akong nag-init. Nag iinit sa inis. Par
