CHAPTER FIFTY SEVEN
NAKAHIGA kaming dalawa ngayon ni Grevan sa iisang kama. Dalawang dangkal ang layo namin sa isa’t-isa. Magkaharap kami. Simula nang humiga kami rito’y hindi na siya nagsalita pa. Nakatitig lang siya sa akin. Pinagmamasdan ako wari’y itinatatak niya sa kaniyang isipan ang bawat detalye ng aking itsura na tila ba hindi niya gustong makalimutan ang kaniyang nakikita.
Hindi na kami bumalik pa sa hotel. Hindi ko na rin alam kung anong ginagawa pa roon ni Deborah. Kung nandoon pa rin ba siya o umalis na rin. Marahil siya rin talaga ang may pakana nito o puwedeng humingi ng tulong sa kaniyang ang lalaking kaharap ko ngayon para muling makita ko. Nabigo na si James at kahit ilang beses niya akong padalhan ng kung ano-anong materyal na bagay, malabong lumapit ako sa kaniya
