Chapter THIRTY-TWO

2063 Words

 [Berlin's POV]   At hindi na nga ako nakatulog. I am still bothered and confused after namin magkita ni Akoz and for what reason?! Hindi ko alam kung ano.   Nakauwi na kami ng 6PM and I tried sleeping until 4AM. Pero nag-iikot lang ako sa kama at iniisip ang mga pinag-usapan namin ni Akoz and even though little mistakes-- lalo na nang mahawakan ko ang kamay niya.   I don't know why I am even thinking of that? Masyado ba akong affected? OA? paranoid? I mean, bakit naman? Anong reason?   At hindi ko masagot iyan kaya 2 hours lang ang tulog ko. Bravo Berlin, you are doing great. Mabuti na lang at walang practice ngayon kundi lagot talaga ako kay ate Klein.   Pumasok ako sa classroom na wala sa mood. I am frowning the moment I left the house, the moment I was driving and the moment

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD