CHAPTER 100

1209 Words

“ Hindi " ang sagot ko. Sa gaya ko na lumaki sa hirap napaka imposible na matuto ako na tumugtog ng piano. Yung oras at pera na meron ako mas gusto ko pa iukol sa ibang bagay tulad ng kakainin naming dalawa ni Britzstone. Si Britzstone ng kanyang maalala. Hindi ko pa pala siya nadadalawa o kahit nakakatawag man lang upang alamin kung ano ang lagay nito. “ Gusto mo tumugtog? " tanong pa na sinabi ko na nga hindi ako marunong tumugtog Asar talaga! hindi ata marunong umintindi ng salitang tagalog. “ Hindi ako marunong! Ikaw nalang " ang balik ko sa kanya. Tingnan ko lang kung marunong siya. Sabay utos ko na siya nalang ang tumugtog mula sa gitna ng maliit na stage na yon. Open naman ata sa lahat ng gusto tumugtog kaya siya nalang. NGITI ang tipid na ngiti na yon ang siyang itinugon ni

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD