Chapter 21
"Damn!" I cursed. Tinadyakan ko ang nadaanan kong bato. Napatigil ako at hinawakan ang paa ko. Ang sakit ng pagkakatadyak ko sa bato. Napaupo na lang ako sa batuhan. Napaiking iling na lang ako habang nangingiwi. Paano niya nasasabi ang ganoong salita nang ganoon ganoon na lang. Tang'na! Muntik ng mahulog ang puso ko sa mga narinig ko. Until now parang iluluwa ng ribcage ko ang aking puso. Madaming babae ang nagko-confess sa harapan ko, but no one ever give me this kind of feeling. I didn't mean to walked away from her. It's just that, kapag hindi ako umalis--- baka mahimatay ako ng hindi ko mapapansin. She did that to me effortless. At hindi ako ang ganitong klaseng lalake before. Not until now. I'm a p***y now and it's all because of her. "Is this a f***king karma?" I whisp
- Writer
