ZIENA LARA CORTEZ
"Hi, Mom!"
Malungkot na nakatitig ako sa lapida ni Mommy.
"Alam kong masaya ka na diyan. Iniisip mo rin ba ako minsan, Mommy?" mahinang tanong ko.
Mahina naman ako napatawa.
"Sobrang gulo ng buhay ko. Pero masaya naman ako, kahit….hindi tayo kumpleto."
Napabuntonghininga na lang ako.
"Sige na, Mommy. Dumaan lang ako dito para bigyan ka ng bulaklak at sindihan ng kandila. Basta, guide mo lang ako palagi, Mom. I love you!"
Ngayon kami magkikita ni Lobo. At mamayang alas kuwatro ng hapon ang transaction, kung saan kasama si Cervantes.
Agad naman ako pumunta sa restaurant na tatagpuan namin.
"Lobo!"
Lumingon naman ito. Kahit ang ibang kumakain, napatingin sa akin dahil sa lakas ng boses ko.
"Order ako, ikaw magbabayad ha?" nakangising saad ko rito.
"As usual,"
