Compose.
Delete.
Compose.
Delete.
Paulit-ulit si Romina sa pagbuo ng pangungusap sa nakalipas na sandali na nasa loob siya ng CR. Kanina pa siya palakad-lakad habang hawak ang phone sa kamay. Paminsan-minsan pa niyang nakakagat ang hinalalaki niya habang nag-iisip.
“Ang hirap.”
Nag-compose siya ulit.
BUNTIS AKO.
As simple as that. Walang paliko-liko. Its’ now or never. Huminga muna siya nang malalim bago pinindot ang send button. She did that simple task while her heart was racing so fast. Naipadala na niya. Ngayon naman, maghihintay na lang siya sa magiging sagot nito.
Hapong napaupo siya sa toilet bowl pagkatapos. Nakapaloob sa dalawang magkalapat na mga palad ang phone at nakapatong doon ang noo niya.
‘Maniniwala naman kaya siya?’
Paano kung hindi?
“Bahala na.”
Ang mahala
