NATALIA’s POV
Nasa kwarto na ako ngayon, pero tulala pa rin ako. Nakaupo lang ako habang nakasandal sa headboard.
Pinipilit kong i-process sa utak ko ang lahat. Hindi ko alam ang gagawin ko. Natatakot ako.
Nang magtanong ako kay Apollo, iniisip ko na simpleng confrontation lang ang magaganap. Na maaaring masaktan ako sa sasabihin niya, pero dahil mahal ko siya, alam kong mapapatawad ko agad. Pero mali pala ako. Hindi pala siya ang kailangang patawarin ko. Ako pala ang may malaking kasalanan.
Napatingala ako. Simple lang naman ang gusto ko. Gsto kong maging masaya. Pero sa mga nalaman ko, may karapatan pa ba akong sumaya?
Kahit sabihin ni Apollo na aksidente ang nangyari . Na hindi ko sinasadya dahil noong mga oras na iyon ay malakas ang buhos ng ulan at hindi ko masyadong makita ang d
