CHAPTER FORTY TWO
"What is this?" Kunot-noong ini-angat ni Zeth ang mga mata sa kanya matapos na makita ang inilapag niyang puting sobre sa ibabaw ng office table nito. Maaga pa lang kinabukasan ay pumunta na siya sa opisina nito, at laking pasasalamat niya na nadatnan niya ito doon. "Inipon ko ito para sana sa operasyon ni Daisy, and since you already paid for it, kaya babayaran ko nalang sayo. This is not even half, I will pay the remaining balance slowly. Just give me at least a few months." Tumiim ang labi nito saka muling idinako ang mga mata sa envelope. And when he darted his eyes back on her, madilim na iyon. "Hindi ako naniningil. Ginawa ko iyon bilang tulong at--" "We're not a charity case, attorney Miranda--" "So attorney Miranda now? You are calling me by my name last night." Hindi na
- Writer
