Blaire Mackenzie’s POV
Hindi ako sinagot ni appa sa tanong ko sa kanya at bigla niya na lang dinahilan kanina na may tumatawag daw sa kanya kahit wala naman talaga. Pakiramdam ko ay tama ako ng iniisip na kay Douglas nga galing ang mga pagkain.
Siya lang naman ang may alam ng gusto ko. Pati ‘yong calamares, siya lang din ang may alam. Hindi ako naniniwala na nagkataon lang. Malakas ang pakiramdam ko na siya talaga ang nagbigay at nagluto ng pagkain.
Pero bakit wala pa siya? Bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin siya nagpaparamdam sa akin?
“Blaire, wala ka bang importanteng gamit na dadalhin? Galing sa condo mo?”
Napatingin ako kay Mama na nakatayo sa gilid ng pintuan ko. Alas-otcho na ng gabi kaya nag-aayos na siya ng mga gamit dahil mamayang alas-dos ng madaling araw ang flight.
