EPILOGUE
ONE MONTH LATER... SA dinami-dami ng pagsubok na pinagdaanan ni Desiree ay inaakala niya ay hinding-hindi na siya makababangon pa. Pero akala lang pala niya iyon, dahil sa araw-araw na gumigising siya ang una niyang mabubungaran ay ang ngiti, tawa ng mga anak niya. Kahit paano naiibsan niyon ang trauma at pagdadalamhati na naranasan niya sa mga kamay ni Badette. Unti-unti ay muli niyang nabuo ang sarili, kahit sobrang napakahirap. Kinaya niya, dahil iyon ang dapat. Kasalukuyan siyang nakatayo, habang pinagmamasdan niya ang puntod. Unti-unti ay bumukal ang luha sa mga mata niya, hanggang sa nagsimulang nagsipagbagsakan iyon. "S-sana okay ka lang diyan. Sana napatawad mo ako sa lahat ng pagkukulang ko sa naging pagsasama natin. Madami man ang nangyari ay maghanggang ngayon ay hirap na h
Great novels start here
- Writer
