JI’S POV
Nang mapakawalan ako ni Orpheus ay saka ako bumaba sa kama at tumingin sa kanya. Dama ko ang sakit mula sa puso nya at alam kong hindi rin ito madali para sa kanya. Pero hindi kasi ako ang taong para sa kanya at alam nya ‘yon.
“I’m sorry... I really love you that’s why I did this,” he said while crying.
I feel the pain and I saw it in his eyes. Lumapit ako sa kanya at saka ko hinawakan ang mukha nya. Whatever happens, still you are my Kuya... still, you are my savior when I need you. You are always there when I’m sad. But... I’m sorry, kapatid lang talaga ang turing ko sa ‘yo. Walang nagbago do’n,” sabi ko saka pinunasan ang luha nya.
“Kahit ba kaunti hindi mo ‘ko minahal?”
“Minahal kita bilang Kuya at walang hihigit do’n.”
Mas lalo syang umiyak at mas napaiyak din ako.
