Pailing-iling na tumingin sa akin si Nelson na sinabayan pa niya ng nakakapangasar niyang ngisi at tila gustong sabihin na sa kanya parin umaayon ang tadhana, na kahit anong iwas ko, na kahit ano'ng gawin ko ay palagi magtatama ang landas namin dahil nasa iisang klase lang naman kami at halos nasa iisang mundo lang naman kami ng ginagalawan.
"Tsk..tsk.. Sa susunod kase ay hawakan mong mabuti ang papel na 'yan at baka 'di mo mamalayan na nasa ibang kamay na 'yan" sinipa niya palapit sa akin ang papel gamit ang kaliwang paa niya.
"Salamat," maikli kong sabi at saka ko siya tinalikuran at nagmadaling bumalik sa upuan ko.
Napakunot-noo akong binaling ang tingin sa katabi ko, nakangiti ito na animo'y walang kasalanan, napabuga nalang ako ng hangin at kinuha ang bag ko at basta nalang sinalpa
