It's been 1-day simula nung nangyari. Hindi parin ako makamove on. It's too hard to forget what I've heard all then. Buong araw lang ako nakahiga sa kama ko. Si Xena nga naglakas loob nang kausapin ako dahil hindi pa ako kumakain.
Alas syete na ng umaga ngayon at magpapasukan na pero heto ako ngayon nakahiga parin sa kama. Still, my nerves couldn't worked properly.
Papasok ba ako? Papasok ako.
Huminga ako ng malalim bago tumayo at tinungo ang cr. Wala ako sa sarili habang tinatanggal ang mga saplot ko.
Nababaliw na ba ako? Masyado akong naapektuhan sa mga narinig ko noing nakaraang gabi.
Pagkatapos ko magbihis at magayos ay lumabas na ako ng dorm. Nakatulala parin ako.
Dumating nalang ako sa room ko pero ganon parin. Dinedma ko ang mga nakasanayan kong reaksyon nila kapag dumadating
