“Wala bang higaan dito? Parang gusto kong kalampagin ka ngayon mismo. Napakagwapo mo naman!” pabirong sabi ko. He laughed heartily.
His arm snaked on my waist and guided me towards the chair. Inusog niya iyon at hinayaan akong umupo saka ito umikot at naupo sa tapat ko.
“Pero seryoso nga, bakla. Ang gwapo mo ngayon. Ang linis mo at tiyak kong mabango ka rin. Lalaking-lalaki ka tignan ha. Wala nang bakas ng pagiging bakla,” wika ko rito. Ngumiti lang ito at napailing.
Maya-maya pa ay may pumasok muling staff. May dala itong menu para sa aming dalawa. Kaagad kong binasa ang mga naroon at halos wala akong maintindihan sa nga iyon kundi ang mga salitang beef, fish at pork. Kung anong klaseng luto sila ay hindi ko ma-imagine.
Kapag kasi nasa mamahaling restaurant kami ng mga kaibigan ko
