Chapter 39

2813 Words

Samantala, habang tinatahak ni Estella ang kweba ay nagiging pamilyar na ito sa kanya. Naalala niyang ganoon ang itsura ng kweba na nakita niya at sa dulo nito ay naroon ang isang maliit na lawa. Mayamaya ay may natanaw siyang liwanag sa dulo at nang marating niya iyon ay sumalubong sa kanyang magandang lawa na nakikita niya sa unahan. May mga kandila rin sa paligid, na siyang nagsisilbing ilaw. Naglakad siya papalapit sa lawa at nakita niya ang mga ginto na naroon, katulad ito ng sinabi sa kanila ni Daniel. Mayamaya ay naramdaman niya ang pagyanig sa paligid at nasisiguro niyang kagagawan ito ni Axel. Inilibot niya ang kanyang paningin at nakaramdam siya ng kakaibang kilabot sa paligid. Ngunit nangingibabaw ang pamilyar na aura sa paligid. “Freya?" Natigilan siya nang may narinig siyan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD