Hindi na ako nag-abala pang lumingon sa pinanggalingan kong elevator at mas binilisan ko pa ang paglalakad ko dahil medyo may nasesense akong kakaiba sa lalaking nasa likod ko lamang ngayon.
"Please have a seat," giya ko kay Vincent paupo sa bakanteng upuan na nasa harap ng mesa ko.
Hindi na rin ako nag-aksaya pa ng panahon at agad na akong nagbukas ng pag-uusap tungkol sa kung ano mang pakay niya rito sa kompanya.
"So, without beating around the bush. Ano ba talaga ang pakay mo at personal ka talagang nakipagharap sa'kin? " wika ko sa usual kong tono kapag nasa opesina ako.
Ngumiti pa siya ng abot tenga bago niya 'ko tuluyang sinagot.
"Relax, Lian, I'm not in a hurry and I know you too also, hindi ba pwedeng umupo muna tayo rito ng kahit limang minuto man lang."
Tinaasan ko siya ng
