“Hindi ko alam kung bakit ang OA mo ngayon, kuya, pero sige na magpahinga ka na lang. And thank you for being a great brother to me,” sinadya ko ring lambingan ang boses ko para matigil na siya sa pagdadrama niya. Kung ano-ano’ng sinasabi, akala mo may pinagdadaanan. Natatawa na lang tuloy ako sa naiisip ko.
“Okay, fine. But I’m serious with what I said,” pahabol pa niya. Pero tumango na lang ako at hindi na nagsalita pa para iwan na niya ako.
Nakahinga lang ako nang maluwag noong tuluyan na niya akong iniwang mag-isa. Muli ay napuno ng pag-aalala ang dibdib ko para kay Stan. Kumusta na kaya siya?
Inilabas ko ang cellphone ko at hinanap ang number ni Stan. Mabuti na lang naalala kong hingiin ito kanina. Imagine? Ako pa talaga ang nanghingi ng number niya, kasi wala yatang balak mag-init
