Nang magmulat ako ng mga mata ay hindi ko halos maigalaw ang buong katawan ko. Ramdam ko ang pananakit ng ulo at likod ko na tila ba ako binugbog. Kasabay noon ay ang pagkapansin ko sa mga aparatong nakakabit sa katawan ko. Kaya pala maging ang bibig ko ay hirap sa paggalaw dahil sa tubong nakasalpak dito.
“Oh my God! Marcus, son, are you really awake?” narinig ko ang malakas na boses ni mommy na puno ng pag-aalala. Ang mata ko lang ang naigalaw ko dahil hindi ko mailingon ang ulo ko.
“Don’t move, son. Let’s wait for the doctor,” dagdag pa niya at bahagyang dumako sa ulunan ko at may pinindot mula roon. Ilang minuto lang ang lumipas ay pumasok na ang apat na taong nakasuot ng kasuotang medical at agad na akong tiningnan. Iyong lalaking nakasalamin at may edad na ang punong abala sa pag-a
