THE COLD MAFIA

CHAPTER 9

CARA POVS

Lintik ma babaeng iyon kahit anong gawin ko sa kan'ya hindi sya umalis sa bahay ni Daizon.

"Cara, anong plano mo, sa babaeng iyon."

" Kung hindi sya aalis sa bahay ni Daizon papatayin ko na lang sya?" ngising saad ko.

"Papatayin agad hindi ba, pwede pahirapan mo, muna sya."

"Tama ka, kailangan nya, maghirap sa mga kamay ko.

Malas nya ako ang binangga nya?" anya ko sa sa' kaibigan ko.

" Kaibigan nga, kita alam ko naman na hindi ka magpapatalo sa babaeng iyon.

Kung kailangan, mo ako tawagin mo lang ako," saad ko.

"Sige mamayang gabi titiyakin ko mapatalsik sya dito," wika ko sa kaibigan ko sabay kuyom ng aking kamao.

Kailangan ko, maalis sa landas ko ang babae. Isang malaking tinik sya sa lalamunan ko.

" Yaya, halika dito!"

" Ano po, iyon Miss ,Cara."

Lumapit ang yaya sa akin.

Pagkakataon ko na itali sya.

Wala si Daizon ngayon nasa meeting ito tatlong araw kaya malaya ako sa bahay na ito.

Tinangal ko rin CCTV footage para hindi malaman ni Daizon ang aking ginawa.

" Kayo, itali nyo itong babae takpan nyo, rin ang bibig nya para hindi maka likha ng ingay!" utos ko sa tauhan ko.

Kahit sa mansion ni Daizon may tauhan ako magmanman dito.

" Masusunod Miss, Cara!.

" Dalhin nyo sya sa bodega huwag nyo pakawalan hangga't hindi ko sinasabi."

" Opo," sabay nilang sagot.

Sumapit hating gabi lumabas rin si Anya.

Kanina pa ako naghintay sa kan'ya akala ko hindi na sya lumabas sa lungga nya.

" Kayo, huwag kayo maglikha ng ingay!" wika ko sa mga tauhan ko.

Nasa madilim na bahangi sila nagtago upang hindi sila makita ng babae.

" Hulihin nyo sya?" utos ko sa mga tauhan ko.

Mabilis nila nahuli si Anya.

" Saan po, namin sya dalhin, Miss Cara?" tanong ng isang tauhan ko.

" "Mga inutil sa bodega bilisan nyo?" galit na sermon ko sa mga tanga kong tauhan.

Pagdating sa bodega mabilis ko inutos sa tauhan ko itali sya.

Tulog ang babae dahil nilayan ng pampatulog panyo.

Paggising ml magugulat ka na lang babae.

Tingnan natin kung may angas ka pa.

"Kayo! Bantayan nyo, sila oras na makawala sila dyan kayo ang paparuhan mo?" saad ko sa mga ito.

Sabay-sabay sila yumuko sa akin.

Iniwan ko, muna tauhan ko kailangan ko, matulog.

Kinabukasan nagtungo ako sa bodega kung saan naka kulong ang dalawang hampas lupa.

Papasok ko tulog pa ang dalawa kaya kumuha ako ng tubig sabay buhos sa kanila.

Agad naman sila nagising sa ginawa ko.

" Mabuti naman gising na kayong dalawa.

Nagustuhan nyo, ba ginawa ko sa Inyo?" ngising saad ko sa mga ito.

" Miss, Cara. Anong ginawa mo, sa amin.

Pakawalan mo, kami dito?" wika ni Yaya.

"Kahit umiiyak pa kayo dyan. Hinding-hindi ko kayo pakawalan lalo kana hampas lupa ka. Simula nandito ka hindi na ako pinapansin ni Daizon. Ikaw ang dahilan kung bakit umuwas sya sa akin!" galit na saad p sa babae.

Gusto ko sya patayin ngayon gamit ang sarili kong mga kamay.

Ngunit masyado naman mabilis ang pagkamatay nito.

Gusto ko muna sya pahirapan.

Lumapit ako kay Anya sabay hawak sa mukha nito.

Makinig at wala man lang galos. Perfecto rin ang hugis nito.

Isang malakas ma sampal ang binigay ko sa babae.

"Bakit mo, ba ako sinasaktan wala naman ako kasalanan," saad nito sa akin.

"Anong wala ikaw? ang dahilan ng lahat ng pagpupuot sa aking puso. Kaya nararapat lang mawala ka sa mundo.

Muli kong sinampal ang mukha nito.

"Hayop ka, Cara. Lumaban ka ng patas hindi yung ganito.

Bakit hindi mo, ako pakawalan magtutuos tayo hayop ka?" galit nitong sabi.

"Akala mo, ba? Katulad mo, akong tanga.

"Kayo! Huwag nyo sila bigyan ng pagkain."

"Miss, Cara. May masamang balita.

Bukas babalik na si Mr.Daizon!" wika ng tauhan ko.

"What? Akala ko sa susunod na araw pa sya uuwi bakit ang bilis!" galit na sagot ko sa tauhan ko.

"Hindi ko, po" alam Miss. Cara."

" Mga walang silbi kayo, kalagan nyo, sila. Gamutin nyo ,ang sugat nila?" wika ko sa mga tauhan ko.

Nagtaka ako bakit bigla bumalik si Daizon, hindi kaya alam nya kung ano nangyari dito sa' mansion. Imposible alam nya tinanggal ko lahat CCTV footage dito.

" Kayong dalawa oras na magsumbong kayo kay Daizon hindi lang iyan abutin nyo sa akin!" saad ko sa mga ito.

"O-Opo," mahinang sagot nila.

"Good! Kung ganyan lang kayo magkasundo tayo!"

Sa mansion ako umuwi doon muna ako matulog ngayon gabi.

"Anak, bakit ngayon ka, lang? salubong ni Mommy sa akin. Ako ang nag-iisa nilang anak.

"Mommy, may inasikaso lang ako."

"Ganun ba ka halaga ang bagay na iyon.

Simula nang dumating ka galing Spain hindi ka na umuwi dito.

Teka kamusta na ako ni Daizon." Mahabang salaysay ni Mommy.

"Ayos lang naman kami Mommy.

Si Daddy na saan?" balik na tanong ko.

" Nasa office nya may ka meeting sya ngayon malahalagang tao," untag ng aking Mommy.

" Mommy, pwede ba, ako humingi ng pabor sa inyo ni Daddy."

"Anong pabor naman iyon. Sige kahit ano gagawin namin ng Daddy mo?" ngiting saad ni Mommy.

"Mommy, may nais umagaw sa nobya ko.

Tulungan nyo, ako tanggalin sya sa landas ko!"

" Anak? Ano bang sinabi mo? "

naguguluhan nitong sagot.

" Mommy, nais ko syang patayin!.

"Ano? Hindi kita pinalaki upang pumatay ng tao Cara!" galit na saad ni Mommy sa akin.

"Anong pinagtatalo nyo?" saad ng Daddy ko.

"Daddy?" wika ko sabay yakap.

"My princess, kamusta ka?" saad nito sa akin.

"Daddy! Nag-usap lang kami ni Mommy."

"Anong pinag-uusapan nyo, bakit hindi nyo man ako hinintay," anya nito sa akin.

"Daddy, nais ko lang naman mapa sa akin si Daizon kaya hiniling ko sa kan'ya alisin sa landas ko ang hampas lupang iyon!" gigil na saad ko.

"Anak? Mahalaga ang buhay ng isang tao hindi basta-basta kitilin ito."

"Dad pati ba naman ikaw hindi nyo, ba ako mahal?" iyak na saad ko.

"Anak, mahal ka, namin ng Mommy mo?.

Kung hindi ako matutulungan ng magulang ko ako ang kumilos.

Nagtungo ako sa kwarto ko upang magmukmok.

Hintayin mo, lang Anya may araw ka rin sa akin.

Tok! Tok! Tok! Katok mula sa labas ng kwarto ko.

" Anak, buksan mo, ang pinto mag-usap tayo?"

"Mommy, ayaw ko?" masungit na sagot ko.

"Anak gusto lang kita yayain mag mall ngayon. Sige na pag bigyan mo, na ako matagal na tayo hindi nag mall," wika nito sa labas.

Pagdating kay Mommy hindi ako sumuway.

" Mommy, I wan new bag?" malambing na boses ko.

" Sabi ko nga eh, hindi mo ako matiis, " wika nito sabay ngiti g sa akin.